Rama kundërshton idenë që çdo njeri me zë publik, çdo institucion dhe autoritet duhet të reagojë ndaj çdo “idiotësie” të thënë në serbisht, edhe kur bëhet fjalë për personazhe që pak kush i njihte jashtë familjes së tyre. Sipas tij, kjo pritshmëri tregon se ata që kërkojnë reagime të padiskutueshme “respektojnë pak veten dhe vendin”. Ai thekson se shteti ka vepruar përmes ministrit të jashtëm, çka sipas tij është mënyra e duhur e reagimit për një shtet që i bën nder vetes.
Rama kritikon ata që kërkojnë që të bëhet “kor histerik” sa herë dikush në Beograd thotë diçka ofenduese, duke vlerësuar se kush bën këtë kërkesë ka “ngatërruar adresë”. Ai i drejtohet sidomos reaguesve nga Tirana, të cilët sipas tij “gjejnë një kalë të ngordhur për të marrë poza luftëtarësh në front”, duke ironizuar sjelljen e tyre dhe duke nënkuptuar se përpjekjet e tyre janë të kota dhe të nxituara.
Në vazhdim, Rama shpreh se kategoria e personave që angazhohen me kjo lloj retorike meriton vetëm keqardhje, duke mos ofruar një sulm të ashpër, por duke u ndalur te një ton shpërfillës ndaj tyre. Ai përfundon me një shënim më të lehtë: nëse dikush dëshiron të “mbajë ijet me dorë” duhet të gjejë kohë t’i lexojë, dhe përshkruan situatën me një emotikon qeshjeje (🤣), çka tregon për një ton të përzierë mes seriozitetit dhe përbuzjes së ironizuar ndaj reaguesve.
Deklarata publike e tij përmbyllet me emrin “Rama”, duke treguar se vjen nga ai vetë, ndërsa teksti i transmetuar ruan kritikat ndaj pritshmërive të reagimit mediokrit dhe ndaj formatit të shpërndarjes së reagimeve publike. Në fokus mbetet mesazhi se shteti ka zgjedhur një formë zyrtare reagimi, dhe se paniku kolektiv ose kërkesa për reagime të menjëhershme ndaj çdo shprehjeje ofenduese nuk është detyrë që duhen marrë seriozisht nga të gjithë.
