Historia e diktaturës shqiptare rikthehet përmes rrëfimit të Qemal Lamës, ish-kryetar i Hetuesisë së Përgjithshme (1982–1992), në një intervistë për programin “Exclusive” në Top Channel. Lame përshkruan periudhën e fundit të regjimit, rolin e institucioneve represive dhe marrëdhëniet e tij me figura të njohura të kohës, duke pretenduar se në disa raste ndërhyri për të zbutur vendime të udhëheqjes komuniste.
Ai thotë se ka tentuar të zbatojë ligjin dhe të frenojë urdhrat ekstremë të Byrosë Politike, ndërsa refuzon të pranojë fajësinë personale për dëmet e shkaktuara nga regjimi. Një nga episodet qendrore të rrëfimit lidhet me shkrimtarin Ismail Kadare. Sipas Lamës, Kadare ishte nën presion të vazhdueshëm nga Sigurimi i Shtetit dhe ekzistonin plane për të arrestuar atë. Lame pretendon se i ka ofruar mbështetje Kadaresë dhe se kërkoi takim me të për t’i shprehur vlerësimin e tij dhe për ta siguruar për mbështetjen e tij personale. Takimi nuk u realizua sepse Kadare po nisej për në Francë, por Lame thotë se krijoi tek ai përshtypjen se ishte i mbrojtur.
Lame tregon gjithashtu se i ka shkruar Enver Hoxhës për të ndikuar ndaj vendimeve që synonin goditjen e Kadaresë. Ai argumenton se Hoxha vetë ka pasur interes të mbronte Kadaresë, pasi shkrimtari kishte dhënë një kontribut të madh për letërsinë dhe kulturën shqiptare dhe për një libër që Lame e përshkruan si “monument”, ku figura kryesore është Enver Hoxha. Për Lamën, goditja ndaj Kadaresë do të ishte si goditje ndaj vetë Enverit, dhe kjo shpjegon, sipas tij, reflektimin e udhëheqjes dhe mbrojtjen nga lart.
Gjatë bisedës me Monika Stafën, Lame paraqitet si një jurist dhe vëzhgues historik që rrëfen segmente të sekretit shtetëror, ndërsa shmang pranimin e përgjegjësisë personale për funksionimin dhe veprimet e aparatit represiv gjatë regjimit. Intervista përfshin elemente të konfliktit midis mbrojtjes së kulturës dhe veprimeve shtetërore të periudhës së fundit të komunizmit.
