Dritëro Agolli përgjithësisht përdoret si metaforë për ndarjen midis brezave, dhe revolucioni “Flamingo” përshkruhet si një lëvizje kryesisht qytetare dhe rinore: vajza dhe djem rreth të 20-ave, të papërfshirë në politikë, prandaj quhet e Gjeneratës Z me moshë mesatare nën 30 vjeç. Megjithatë, autorët vënë në dukje kontrastin midis pjesëmarrjes së rinisë dhe daljes së drejtimit në duar të individëve të moshuar e të ndryshëm nga origjina e turmës: pyetet pse 20-vjeçarët zgjodhën 50–60-vjeçarë, pse të diplomuarit në Perëndim mbështetën njerëz pa gjimnaz, pse parfumi u zëvendësua nga djersa dhe pse retorika paqësore u zëvendësua nga ide me “plumba” dhe figura si Avni Rustemi.
Autori shprehet se, ndonëse e konsideron Dritan Goxhajn patriot dhe luftëtar të çështjes kombëtare, Gjenerata Z nuk mund të përfaqësohet nga ai; sipas tij, elitat e reja duhet të prodhohen nga universitetet e Perëndimit dhe jo nga shkolla e vjetër ushtarake e komunizmit. Dalja në krye e “qeleshave të vjetra” bie në kontrast me pamjen e vajzave të reja dhe studentëve të sheshit. Lind dyshimi nëse drejtimin e protestës e morën “ujqërit e vjetër” apo agjenturat.
Brenda 24 orësh protesta bëri tri lëvizje kundër SHBA-së: zgjodhi një zëdhënës të deklaruar antiamerikan, disa protestues ankuan për presion nga Ambasada e SHBA-së, dhe u bë thirrje për protestë më 4 korrik, Dita e Pavarësisë së SHBA-së. Mediat ndërkombëtare e trajtojnë ngjarjen si “protestë anti-Trump”/antiamerikane, ndërsa mediat shqiptare e reduktojnë në slogane “Rama burg, Berisha burg.” Autori sugjeron që protestuesit duhet të bëjnë deklarata sqaruese për diskursin pro ose kundër SHBA-së, duke shtuar se nuk ka të keqe të jesh kundër Amerikës, por jo me dy fytyra.
Sheshi, sipas tekstit, po pakësohet nga zhgënjimi popullor, dhe pritshmëritë për një udhëheqje të re të arsimuar të Gjeneratës Z u shuan, teksa Rama dhe Berisha duket se dalin fitimtarë. Autorët përmendin se kërkesat harruan Zvërnecin, arsyen fillestare të protestës, dhe paralajmërojnë se mund të harrohen edhe emrat e politikanëve që synonin të rrëzonin. Përmbyllja nënvizon mundësinë që “gjenerata e patatinave” të humbasë betejën ndaj brezit që lyente bukën me sheqer.
