Shkrimi vë në dukje se 70% e protestuesve janë lindur pas vitit 1997 dhe nuk kanë përjetuar tanke, rrethime policore shtetërore apo as imazhet e dramës së mëparshme në bulevard. Autori përshkruan se në orën 18:00, kur protesta nis, dikur ishte ora e mbylljes në shtëpi; dëgjoheshin kallashnikovë dhe pas orës 18:00 në rrugë dilnin vetëm maskat, ndërsa lëvizja bllokohej në ura si ajo e Milotit dhe Mifolit; gra iu vidhnin varëset dhe orët në çdo rrugë të Tiranës. Ngrihen pyetje rreth moshës dhe guximit të protestuesve të rinj: a do të kishin nxjerrë gratë, të dashurat e fëmijët në bulevard nëse Sali Berisha do të ishte kryeministër; a do të dilnin me familje për t’u argëtuar nëse do të vritej apo plagosej rëndë një numër protestuesish.
Autori rikthen edhe ngjarje të mëparshme: 21 Janari 2011 dhe 26 maji 1996 kur, siç thotë, u arrestuan dhe u rrahën dhjetëra e qindra protestues; vë në dukje mungesën e raportimit të medias në protesta të mëdha, si kur mijëra protestuan për dhurimin e 6 miljeve të detit, sekuestrimin e vilave në Gjirin e Lalzit ose kur dolën 30.000 vetë në 2011 për arrestimin e Berishës, pa u dhënë as tre sekonda lajmi në televizionet apo portalet kryesore. Pyetet nëse protestuesit e rinj kuptojnë “luksi”-n e transmetimit të plotë mediatik të protestave sot dhe fatin e demonstrimeve në 2026 kur çdo TV, portal dhe rrjet social është në transmetim e sipër.
Autori sugjeron të mos ketë ankesa të tepërta: të fitojnë betejën shpejt pa u shuar, duke vlerësuar se tani kanë fat që nuk përballen me një kryeministër si Berisha, sepse dhuna do të ulte pjesëmarrjen dhe do të largonte familjet. Kritikohet hipokrizia e disa pjesëmarrësve dhe theksohet se 10 minuta me mikrofon nuk bëjnë opozitë; protestuesit duhet të kenë respekt për brezat që kanë protestuar 30 vjet mes plumbash e dhune shtetërore. Thirret largimi i qeverive që kanë gënjyer, por paralajmërohet se pa ndërtuar një alternativë politike, largimi i Ramës mund të sjellë rikthimin e Berishës dhe shuarjen e mundësisë për të protestuar si dikur. Teksti përfundon me përmendjen e paralajmërimit historik: “Guxoni afrohuni se plumbi ballit ju pret.”
