Leon Panetta, ish-drejtues i CIA-së dhe ish-sekretar i Mbrojtjes së SHBA, shpreh skepticizëm mbi marrëveshjen e re me Iranin dhe e përshkruan atë më shumë si një kornizë negociatash se sa si një marrëveshje të vërtetë. Sipas tij, të dyja palët po përpiqen të shiten si fituese, por mbeten shumë pika të pazgjidhura që pengojnë arritjen e një zgjidhjeje përfundimtare. Panetta thekson se suksesi real për Uashingtonin do të ishte që SHBA të siguronte kontrollin e plotë mbi uraniumin e pasuruar iranian dhe që Teherani të pranonte inspektime të rrepta ndërkombëtare për të garantuar se nuk do të zhvillojë armë bërthamore në të ardhmen.
Ai është gjithashtu kritik ndaj faktit që Irani vazhdon të mbajë kontrollin e Ngushticës së Hormuzit, të cilën e cilëson si një korridor jetik për tregtinë globale të energjisë. Panetta argumenton se ky kontroll i jep Teheranit një avantazh strategjik dhe negociues në Lindjen e Mesme dhe e zgjeron ndikimin e tij në rajon, ndërsa për Shtetet e Bashkuara përbën një humbje të rëndësishme dhe një disfatë strategjike. Kontrolli iranian mbi hormuzin, sipas tij, i jep Teheranit një levë të fuqishme presioni mbi tregtinë botërore të naftës dhe rrit kapacitetin e tij për të ndikuar dinamikat rajonale.
Panetta thotë se Uashingtoni ka humbur një mundësi historike për të siguruar kontrollin e Hormuzit përmes një operacioni ushtarak që, sipas tij, do të garantonte kalimin e lirë të naftës dhe do t’i hiqte Iranit një nga mjetet më të forta të trysnisë në rajon. Ai përfundon se pa marrjen e kontrollit mbi uraniumin e pasuruar dhe pa kufizimin e ndikimit iranian në Ngushticën e Hormuzit, është shumë herët të flitet për një fitore diplomatike të SHBA-së.
