Prapaskenat e fundit në drejtimin e lartë të AC Milan zbulojnë një thyerje të thellë mes drejtorit sportiv Igli Tare dhe administratorit të deleguar Giorgio Furlani, që ka sjellë çrregullim të brendshëm. Konflikti nisi me transferimin e Ricci-t, një lëvizje të kryer plotësisht nga Furlani pa miratimin paraprak të Tares dhe trajnerit Allegri; operacioni u favorizua nga raportet e ngushta, pasi agjenti i lojtarit, Busardò, njihet si mik i afërt me ish-administratorin kuqezi.
Ndërhyrjet e Furlanit u vazhduan në zgjedhjet për mesfushë, ku ai vendosi veton ndaj afrimit të Granit Xhakës, i cili ishte prioritet i Tares. Në vend të tij, Furlani i dha Busardò-s mandat për të nisur bisedimet për Hojlund, duke parashtruar paralelisht edhe një plan rezervë me emrin e Harder. Të tilla vendime thelluan distancën midis palëve dhe shpërfaqën përplasje strategjike mbi objektivat sportive.
Tensionet kulmuan kur Furlani bllokoi negociatat që Tare kishte nisur për Dusan Vlahovic, duke u shprehur se arsyet ishin financiare dhe balancat e rrepta të buxhetit. Ky bllokim la klubin të ekspozuar në ditët e fundit të merkatos dhe e detyroi administratën në një situatë paniku. Për të korrigjuar situatën dhe për të ruajtur imazhin e klubit, Furlani shpenzoi 35 milionë euro për blerjen në momentet e fundit të afatit të Nkunku-t, duke shfrytëzuar marrëdhëniet e tij me drejtuesit e Chelsea-t.
Vendimet e Furlanit u shoqëruan edhe me bllokimin e shitjes së Gimenez-it, lojtar të cilin ai vetë kishte blerë për 31 milionë euro në merkaton e dimrit të vitit 2025. Ky refuzim u lexua si një lëvizje politike brenda klubit, e synuar për të mos humbur besueshmërinë dhe peshën e tij në sytë e pronarit të AC Milan. Në përshkrimin e brendshëm të klubit, këto zhvillime tregojnë se merkatoja kuqezi po udhëhiqet nga lojëra të brendshme pushteti dhe jo domosdoshmërisht nga parimet sportive. Burimi: Top Channel.
