Bledar Selmanaj, i dënuar për vrasje, ka tentuar të arratiset nga institucioni penal në Fier një ditë më parë. Kjo është përpjekja e tij e tretë për t’u shkëputur nga qelia. Pasi mendoi të përdorë një peshqir për të lidhur dorën dhe për të çarë suvanë e qelisë, ai arriti të hapë një vrimë në mur dhe ngjiti në tarracën e burgut. Megjithatë, gardianët e panë dhe ndërhynë menjëherë, duke neutralizuar atë dhe duke e çuar në një dhomë të sigurisë së lartë.
Selmanaj është dënuar për vrasjen e mikut të tij, Xhulian Bullari, 25 vjeç, në vitin 2021, në fshatin Babicë të Vlorës. Ai u arrestua katër ditë pas ngjarjes në zonën e ish-Bllokut në Tiranë. Ky rast tregon jo vetëm për dëshpërimin e Selmanajt për t’u arratisur, por gjithashtu pasigurinë që ekziston në institucionet e burgimit. Përpjekjet e tij për të shpëtuar ilustrojnë sfidat me të cilat përballen autoritetet në menaxhimin e burgjeve dhe ruajtjen e sigurisë.
Përgjegjësitë e burgjeve janë të mëdha, veçanërisht kur përballen me të dënuar të dhunshëm si Selmanaj. Në këtë rast, reagimi i shpejtë i gardianëve ka parandaluar një arratisje që potencialisht mund të kishte pasur pasoja të rënda. Sidoqoftë, ky incident ngre çështje të tjera mbi masat e sigurisë dhe mënyrën se si trajtohen të dënuarit brenda institucioneve.
Në kontekstin më të gjerë, ky rast është një shembull tipik i krizës në sistemin e drejtësisë penale, ku ndodhin shkelje të ligjit dhe tentativa për arratisje, duke treguar nevojën për reforma dhe përmirësime në menaxhimin e burgjeve. Pjesa më e madhe e fokusit duhet të jetë në parandalimin e aktiviteteve kriminale brenda mureve të institucioneve, duke siguruar që situata të tilla të mos ndodhin në të ardhmen.
