Samuele Dalla Bona, i njohur si “Djali i Artë”, reflekton mbi karrierën e tij në futbollin profesionist nga Zingonia në Londër dhe Milano. I lindur në Zingonia, ai shfaqi talent të jashtëzakonshëm në moshë të re, duke u bërë shpresa e mesfushës italiane. Një moment vendimtar ishte takimi me Gianluca Vialli, i cili e inkurajoi të kalonte në Chelsea në vitin 1998, pas Kampionatit Evropian nën 16 vjeç. Dalla Bona u përball me sfida të mëdha, duke u adaptuar në një ambient të ri dhe duke u rrethuar nga figura të njohura si Hasselbaink, Desailly dhe Zola.
Dalla Bona kujton debutimin e tij dhe sfidat e para në fushë, përfshirë një përballje të vështirë me Roberto Carlos, si dhe momentet e gëzueshme me shokët e skuadrës, përfshirë një festë me karbonara para ndeshjes. Pas kohës në Angli, ai u rikthye në Itali për të luajtur me Milanin e Carlo Ancelotti-t, ku përjetoi presionin e fuqishëm të futbollit italian, duke u përballur me qëndrueshmërinë e tij profesionale, e cila shpesh ndryshonte nga një ditë në tjetrën.
Karriera e tij vazhdoi me Bolonja, Leçe dhe Napoli, ku përjetoi ngritje dhe rënie, si dhe momente personale të vështira pas vdekjes së babait të tij. Ai zgjodhi të qëndronte pranë familjes, por vazhdoi të kishte dëshirë për sport dhe stërvitje. Pas përfundimit të karrierës si futbollist, Dalla Bona u angazhua në investime dhe pronësi toke, duke shprehur dëshirën për të kontribuar në projektet e tij.
Në fund, Dalla Bona kujton miqtë e tij të humbur, përfshirë gazetarin Roberto Pelucchi. Ai mbetet një figurë e dashur për futbollin italian, jo vetëm për talentin e tij, por edhe për ndershmërinë dhe qëndrueshmërinë në jetë. Dalla Bona ka lënë një trashëgimi të rëndësishme, duke qenë një shembull i qëndrueshmërisë në futbollin profesionist.
