Viti 2026 ka nisur me ngjarje të pazakonta, fillimisht me arrestimin e presidentit venezuelian Nicolás Maduro dhe gruas së tij, Cilia Flores, nga forcat speciale amerikane më 3 janar. Ky operacion ka ndodhur në apartamentin e tyre në Karakas, duke shënuar një pikë të re tensioni mes Venezuelës dhe SHBA-së, ku akuzat e vendosura për Maduro përfshijnë trafikimin e drogës dhe narko-terrorizmin. Administrata Trump e ka justifikuar këtë veprim si të nevojshëm për ta mbrojtur popullin amerikan, duke theksuar rritjen e numrit të vdekjeve nga droga, veçanërisht mes të rinjve.
Kjo situatë ngrit pyetje të rëndësishme në lidhje me të drejtat ndërkombëtare dhe sovranitetin e shteteve. A është arrestimi i Maduro një precedent për ndërhyrje të mundshme të tjera, dhe sa efektive janë ligjet ndërkombëtare ndaj veprimeve të tillë? Duke parë që operacioni është realizuar nga një trupë mbrojtëse kubaneze, ndjenja e besimit të ulët e Madurës ndaj forcave vendase bëhet evidente.
Analiza e thellë e këtij incidenti kërkon një qasje gjeopolitike, ku SHBA-të shfaqen si hegjemoni global. Historia na tregon se për jetëgjatësinë dhe stabilitetin e shteteve, pushteti dhe autoriteti janë të domosdoshme, pavarësisht nga ligjet që shpesh duken të pamjaftueshme për të ruajtur rendin ndërkombëtar.
Gjithashtu, rënia e Maduro sjell në vëmendje konceptin e hubris në mitologjinë greke, i cili nënkupton se pushteti i bazuar në mendjemadhësi nuk është kurrë i qëndrueshëm. Ndërsa bota përballet me ndryshime të reja dhe fronte të reja hapen, rrethana të tilla sugjerojnë se ky është vetëm fillimi i një periudhe të re të tensioneve dhe transformimeve në skenën ndërkombëtare.
Ngjarjet në Venezuelë, megjithëse kanë ndryshuar ndjeshëm ligjet dhe marrëdhëniet ndërkombëtare, shpesh ilustrojnë se çfarë ndodh kur pushtetarët shpërfillin ekuilibrin dhe vetkontrollin – një mësim që ngel aktual dhe i rëndësishëm në politikën e sotme.
