Shkrimtari shqiptar Fatos Lubonja ka ndarë historinë e tij si një ish-i përndjekur politik në dokumentarin “Më i fortë se Ciklopët”, të realizuar nga regjisorin italian Stefano Grossi. Ky projekt përfshin fragmente nga ditari dhe veprat e tij, duke ilustruar traumat e një populli gjatë një regjimi totalitar. Në një nga përllogaritjet e tij, Lubonja vë në dukje si ndihmesa nga diktatura ka lënë një gjurmë në psikologjinë e popullit shqiptar, duke e mbajtur atë në një gjendje infantile.
Ai shpjegon se shqiptarët shpesh e kanë gjetur veten të mbështetur në autoritete, të tilla si partia komuniste dhe Enver Hoxha, duke mos qenë të nxitur të mendojnë lirshëm. Lubonja flet për kujtimet e tij nga bregu i Adriatikut dhe vizitat në vendet e përndjekjes politike, si ish-burgun e Spaçit dhe vilën e diktatorit, si një nevojë për të kuptuar më mirë veten e tij dhe historinë kolektive.
Në dokumentar, ai shpreh bindjen se Shqipëria ende përballet me pasojat e së kaluarës dhe traumas që ende nuk janë trajtuar siç duhet. Duke reflektuar mbi guximin, Lubonja thekson se nuk është e lehtë të përballesh me të kaluarën, veçanërisht në një shoqëri të ndikuar nga autoritarizmi dhe dhuna. Ai diskuton vështirësinë që njerëzit kanë për të rizgjuar ndjenjën e guximit për të marrë vendime të rëndësishme në jetën e tyre.
“Më i fortë se Ciklopët” u shfaq premierë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Tiranë, me synimin për të arritur një audiencë ndërkombëtare. Lubonja shpreh dëshirën për të ndarë përvojat e tij me një audiencë më të gjerë, duke theksuar rëndësinë e diskursit mbi traumat e së kaluarës dhe guximin për të përballuar të ardhmen. Kështu, dokumentari ofron një pasqyrë të thellë mbi realitetin shqiptar dhe sfidat që përballen individët dhe shoqëria në tërësi.
