Konflikti ushtarak amerikan me Iranin, siç e paraqet SHBA-ja, ka përllogaritur të riorganizojë ekuilibrin e fuqisë në Lindjen e Mesme dhe të forcojë frenimin ndaj Kinës. Megjithatë, në Pekin, ky hap konsiderohet një gabim strategjik që mund të përshpejtojë rënien e ndikimit amerikan dhe të krijojë mundësi për rritjen e ndikimit kinez.
Mbështetësit e përballjes ushtarake argumentojnë se kjo do të kufizonte ambiciet bërthamore të Iranit dhe do të ndihmonte në stabilizimin e rajonit. Sidoqoftë, një muaj pas fillimit të konfliktit, liderët kinezë po e shohin këtë strategji si arrogante. Analistët në Pekin hetojnë se Uashingtoni nuk ka një plan të qartë dhe se presidenti Trump ka injoruar propozimet e ekspertëve, duke krijuar pasiguri rreth qëllimeve amerikane.
Kina, nga ana tjetër, ka vendosur të mos involvohet drejtpërdrejt, duke shfrytëzuar këtë situatë për të forcuar sigurinë e saj kombëtare. Pekini beson se konflikti do të çojë në një rënie të Amerikës dhe në një mundësi për investime, pasi vendet e Gjirit dhe Irani do të kërkojnë rindërtim pas luftës.
Në aspektin energjetik, Kina është përkushtuar të forcojë vetë-mjaftueshmërinë e saj, duke krijuar rezerva strategjike dhe investuar në teknologji të reja si energjia bërthamore dhe diellore. Paralelisht, Kina po escalon ndikimin e saj ekonomik përmes eksporteve dhe investimeve në sektorë strategjikë.
Ndërkohe, konflikti mund të ndikojë në marrëdhëniet ekonomike midis SHBA-së dhe Kinës, pasi pritet që Uashingtoni të shfaqet më fleksibël në negociatat e ardhshme. Megjithatë, ekspertët kinezë shprehin shqetësime rreth pasojave të një konflikti të gjatë dhe përdorimit të teknologjisë së avancuar nga SHBA, duke konsideruar se një rend ndërkombëtar i paqëndrueshëm mund të dëmtojë edhe stabilitetin ekonomik kinez.
Në përfundim, ndonëse flitet për rritje të ndikimit kinez, historianët paralajmërojnë për një elasticitet të lartë të SHBA-së në përgjigje të krizave, ndërsa Kina vazhdon të përballet me sfida të brendshme si plakja e popullsisë dhe kufizimet politike.
