Në Shqipëri, arsimi është orientuar drejt një modeli gjithëpërfshirës, duke synuar integrimin e të gjithë fëmijëve pavarësisht racës, gjinisë, etnisë apo aftësive të kufizuara. Ky parim ka sjellë një gamë shërbimesh për fëmijët me nevoja speciale, si psikologë dhe mësues ndihmës. Megjithatë, një obstakël i rëndësishëm mbetet prania e prindërve që refuzojnë të pranojnë diagnozat për fëmijët e tyre.
Specialistja Sonila Jaupbashi thekson se ka raste të vështira ku, pavarësisht ndërhyrjeve nga shërbimi psikosocial apo mësues të tjerë, disa prindër injorojnë probleme të caktuara si çregullime të sjelljes apo spektrin e autizmit. Ky refuzim krijon një ngërç ligjor, i cili pengon ndërhyrjet që mund të ndihmojnë fëmijën dhe shokët e tij. Jaupbashi shpjegon se kjo situatë paraqet rreziqe not vetëm për fëmijën, por edhe për ambjentin e shkollës.
Për të reduktuar këto probleme, specialistët sugjerojnë një fuqizim të komisioneve multidisiplinare, të cilat duhet të kenë më shumë kompetenca për të marrë vendime në raste të ekstremitetit. Jaupbashi thekson se një vlerësim më i shpejtë dhe më efikas është kyç për të ofruar ndihmën e nevojshme fëmijëve, duke garantuar që ata të kenë mundësi të barabarta në komunitet.
Pranimi i problemeve nga prindërit është një proces i vështirë, por sa më shpejt të pranohet situata, aq më shpejt fëmijët mund të përfitojnë nga shërbimet esenciale dhe të integrohen në shoqëri si individë të barabartë. Ky angazhim është i rëndësishëm për të siguruar një arsimin gjithëpërfshirës dhe për të minimizuar rreziqet që dalin nga refuzimi i pranimit të diagnozave.
