Gjatë pandemisë së koronavirusit, termi “triazh” u bë i njohur për shumë njerëz, veçanërisht në kontekstin e vendimeve mjekësore për përparësinë në trajtim. Gjykata Kushtetuese Federale e Gjermanisë shpalli të pavlefshme rregullat përkatëse për triazhin, duke vlerësuar se udhëzimet për trajtimin e pacientëve në situata të jashtzakonshme shkelin lirinë profesionale të mjekëve. Ankesa e paraqitur nga mjekët e urgjencës ka rezultuar e suksesshme në Karlsruhe, ku Gjykata arriti në përfundimin se ndërhyrja ligjore nga qeveria federale nuk është e justifikuar kushtetuesisht.
Sipas vendimit, mjekët kanë përgjegjësinë të vendosin mbi trajtimin e pacientëve bazuar në eksperimentin e tyre profesionist dhe se legislacionet për triazhin duhet të jenë përgjegjësi e landeve federale. Kështu, këto lande tani detyrohen të krijojnë korniza ligjore të reja për triazhin, i cili përfaqëson praktikën mjekësore të përcaktimit të radhës së kujdesit në raste emergjente.
Gjatë pandemisë, çështja e triazhit fitoi rëndësi për shkak të ngarkesës së njësive të kujdesit intensiv. Gjykata Kushtetuese kishte vendosur në vitin 2021 që personat me aftësi të kufizuara duhet të mbrohen nga diskriminimi, duke e cuar Bundestagun të miratojë një ligj që kërkonte që vendimet për kujdesin mjekësor të bazoheshin në probabilitetin e mbijetesës, dhe jo në jetëgjatësi apo shëndet të përgjithshëm.
Në fund të vitit 2023, një grup prej 14 mjekësh paraqitën një ankesë kushtetuese, duke kundërshtuar ndalimin e “triazhit ex post”, që do të lejonte ndërprerjen e trajtimit për një pacient në përfitim të një tjetri me një prognozë më të mirë. Shoqata Marburger Bund, që mbështeti ankesën, argumentoi se kjo praktikë është në përputhje me etikën mjekësore, duke i lejuar mjekët të shpëtojnë sa më shumë jetët e mundshme në situata emergjente.
