Protestat në Serbi kanë rikthyer intensitetin këtë fillim shtatori, duke shprehur më shumë se kurrë pakënaqësinë e qytetarëve ndaj qeverisë. Një tubim masiv u organizua në Beograd, ku mijëra njerëz u mblodhën për të shprehur qëndrimet e tyre. Thirrja kryesore e protestuesve ishte “Ne nuk harrojmë!”, që dëshmon për ndjenjat e akumuluara dhe të pakënaqësisë pas ngjarjeve të fundit, veçanërisht ato lidhur me politikën nga autoritetet qeveritare.
Këto protestat janë një shenjë e qartë se qytetarët nuk kanë humbur besimin për të shprehur mendimin e tyre dhe se janë të gatshëm të qëndrojnë fort për të drejtat e tyre. Qeveria, nga ana tjetër, kishte shprehur shpresën për një qetësim të situatës pas një periudhe turbulente, por duket se ajo ka ndeshur në realitetin e një vendi të thellë në një krizë përfaqësimi dhe besimi.
Protestat janë pjesë e një zinxhiri më të gjerë të aktiviteteve qytetare që kanë shënuar muajt e fundit në Serbi. Qytetarët po ashtu kanë protestuar për çështje të tjera, përfshirë korrupsionin në qeveri dhe keqadministrimin e burimeve publike. Në këtë kontekst, pjesëmarrësit e protestave qëndrojnë të bashkuar dhe kanë shprehur vendosmërinë për të mos e pranuar status quo-në, duke kërkuar llogaridhënie nga udhëheqësit e tyre.
Pjesëmarrësit në Beograd-at e fundit kanë bërë thirrje për reformë politike dhe për një forcim të demokracisë. Të rinjtë, aktivistët dhe anëtarët e organizatave joqeveritare kanë qenë veçanërisht aktivë, duke denoncuar mënyrën se si qeveria menaxhon krizën dhe duke kërkuar një të ardhme më të ndritshme për vendin.
Rikthimi i protestave është një tregues se qytetarët janë të gatshëm të mbrojnë të drejtat e tyre dhe të kërkojnë një ndryshim. Kjo situatë mund të jetë sfiduese për qeverinë serbe, e cila do të duhet të përballet me kërkesat e qytetarëve dhe të gjejë një zgjidhje që do të kthejë besimin e publikut.
