Postimi i Endri Shabanit, avokat i popullit, ka shkaktuar reagime të forta për shkak të firmave të disa deputetëve të Partisë Demokratike (PD). Disa i konsiderojnë këtë situatë si një turp dhe si një pazar të dëmshëm për demokratët. Berisha, figura kyçe në PD, është akuzuar për lidhjet e tij me George Sorosin dhe për ruajtjen e një marrëveshjeje me Edi Ramën që sipas kritikëve dëmton të drejtat e qytetarëve për zgjedhje të lira.
Në vitet e kaluara, PD ka promovuar individë që nuk kanë asnjë lidhje të qartë me partijën, duke humbur identitetin e saj politik. Analiza e deri tanishme tregon se partia ka kandiduar shpesh me emra të rinj, të cilët nuk kanë qenë të njohur për votuesit dhe që kanë marrë vota vetëm për një mandat. Shumica e këtyre kandidatëve janë quajtur partiçka që nuk kanë arritur të krijojnë një lidhje të fortë me bazën e partisë.
Që nga vitet 1996, Berisha akuzohet se ka “qerasur” me votat e demokratëve, por po ashtu ka punuar me individë të cilët kanë kontribuar pak në forcimin e partisë. Këto praktika kanë çuar në humbjen e zgjedhjeve dhe në krijimin e një ambjenti të paqartë për demokratët, ku ata se kanë mbështetur ndjeshëm kandidaturat e ngritura.
Pjesëmarrësit e PD janë vënë në pikëpyetje nëse të gjitha vendimet dhe emërimet e Berishës kanë qenë për të mirën e partisë, apo në funksion të interesave personale. Pjesa më e madhe e kritikave, përfshihet dhe akuzat për armiqësi ndaj demokratëve të vërtetë, të cilët nuk kanë gjetur vend në struktura të rëndësishme brenda PD.
Berisha është sfiduar të përmendë emrat e atyre që kanë qenë pjesë e qeverisjes nën mandatin e tij dhe që sipas kritikëve, nuk kanë kontribuar për të mirën e PD. Dilemat mbi ushtrimin e pushtetit dhe përzgjedhjen e individëve që kanë lidhje me historinë e partisë, mbeten në qendër të diskutimit publik.
Në përfundim, kritikat ndaj Berishës dhe administratës së tij brenda PD theksojnë një tension të vazhdueshëm mes besnikërisë ndaj traditës demokratike dhe praktikave që çojnë në ndarjen dhe humbjen e identitetit të partisë.
