Për të zbuluar realitetin e punëtorëve të huaj në Shqipëri, Inside Story ka intervistuar një rinia indian i cili ka shprehur pakënaqësinë e tij për përvojën e punës në vend. I riu, i cilësuar vetë si denoncues, zbuloi se vendimi për të ardhur në Shqipëri ishte rastësor, i nxitur nga një njoftim në Linkedin nga agjencia rekrutuese WFDM.
Kontrata e tij është nënshkruar për vitin 2025, por ai preferon të ruajë anonimat për arsye sigurie. Kur mori informacion për Shqipërinë, ai fillimisht kërkoi informacion në Google, duke u interesuar për qytetet si Tirana dhe Elbasani. Më pas, duke pasur nevojë urgjente për punë, ai pranoi ofertën për të punuar si shofer shpërndarjesh, me premtimin për akomodim dhe ushqim falas, sipas rregullave të shtetit shqiptar.
Dhe pse kompania e kishte premtuar rrogën prej 500 eurosh dhe kushte të favorshme, realiteti doli ndryshe. Ai tregon se paguan 15,000 lekë për qiranë dhe 4,000 lekë për energjinë elektrike. Sipas denoncuesit, ai dhe kolegët e tij jetojnë në një vilë me 17 persona, duke ndarë vetëm dy kuzhina dhe tri banjo.
Problemet me energjinë elektrike janë të shpeshta, për shkak të mbipopullimit, dhe ata janë përballur me mungesë përgjigjeje nga agjencia për kërkesat e tyre për ngrohëse. Ekspertë të punësimit, si avokatja Xhina Veizi, e cilësojnë situatën si “skllavëri moderne” për punëtorët e huaj, duke theksuar se ata shpesh përballen me kushte të papranueshme dhe diskriminim.
Ndërkohë, denoncuesi ka theksuar sjelljen arrogante të kompanisë ndaj kërkesave të punëtorëve, duke cituar një rast ekstrem kur një koleg bënte tentativa vetëvrasjeje për shkak të presionit psikologjik. Kjo situatë nxjerr në pah nevojën për rregullore më strikte dhe mbrojtje për punëtorët e huaj në Shqipëri.
