Të shtunën, një operacion i përbashkët SHBA-Izrael shënjestroi kompleksin e udhëheqësit suprem iranian, Ali Khamenei, duke rezultuar në vdekjen e tij. Sipas burimeve amerikane dhe izraelite, ky operacion ishte kulmi i një strategjie dy-mujore të menaxhuar nga administrata e Donald Trump, e cila bashkonte diplomacinë dhe përgatitjen ushtarake.
Kriza në Iran, e nisur me protestat antiqeveritare në fund të dhjetorit, përfshiu përmbysje dhe dezinformatë, duke e bërë udhëheqjen iraniane të pambrojtur para sulmit ajror. Diskutimet për operacionin filluan në fund të dhjetorit, kur kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu vizitoi Trumpin, duke pasur në fokus vazhdimin e sulmeve të përbashkëta mbi aftësitë balistike të Iranit.
Pavarësisht qëndrimeve në rritje të dhunës nga regjimi iranian ndaj protestuesve, Trump në janar hezitoi të miratonte një sulm ushtarak, por urdhëroi përforcime ushtarake në Lindjen e Mesme dhe filloi një planifikim sekret për operacione të koordinuara me Izraelin. Në këtë kontekst, u zhvilluan bisedime intensive mes liderëve të agjencive të inteligjencës izraelite dhe ushtarake.
Në fillim të shkurtit, Shtetet e Bashkuara dhe Irani u takuan për herë të parë që nga konflikti i qershorit. Megjithatë, negociatat përfunduan pa rezultate, veçanërisht për çështje të ndjeshme si programi bërthamor dhe ai balistik. Një javë para takimit të Gjenevës, SHBA-të dhe Izraeli ranë dakord për një dritare kohore për sulmin, i planifikuar në një ditë kur Khamenei do të kishte një takim me zyrtarë qeveritarë.
Gjatë takimit në Gjenevë, tri çështje kryesore mbetën të hapura: programi bërthamor, aftësitë raketore dhe financimi i grupeve të armatosura. Pas dështimit të negociatave, ministri i jashtëm i Omanit përpiqej të vononte vendimin, por Trump tashmë ishte vendosur. Khamenei vazhdoi me takimin e tij, kur sulmi goditi dy objektiva të tjerë iranianë. Një zyrtar i inteligjencës izraelite theksoi se nëse Teherani do të kishte pranuar kërkesat amerikane, opsioni ushtarak do të kishte mbetur në pritje.
