Në verën e vitit 2017, gjatë një mbledhjeje të grupseksionit demokrat të ish-komunës Zejmen, u diskutua për shkaqet e humbjes në zgjedhjet e atij viti. Pjesëmarrësit ishin të dëshpëruar dhe filluan të fajësojnë njëri-tjetrin, ndonëse kishin fituar në njësitë e tyre. Një zë i rëndësishëm theksoi se humbja e PD-së nuk ndodhi në Zejmen, por në Tiranë, në selinë e saj qendrore.
Sot, situata duket e ngjashme me atë të vitit 2021, me shqetësime për humbjen e mundshme në zgjedhjet e vitit 2025. Lajmet për shkarkime dhe vetëpërjashtime të demokratëve nga partia kanë shkaktuar bujë. Shumë prej tyre, të zgjedhur në forume dhe këshilla bashkiake, kanë shprehur kritika ndaj listave të mbyllura dhe klientelizmit, duke theksuar se ndihen të lënduar dhe të revoltuar nga akuzat për mbështetje të Partisë Socialiste.
Kjo situatë është një reflektim i nevojës për zmadhuar partinë, e cila ka qenë në opozitë për trembëdhjetë vjet, por vazhdon të përballet me zvogëlim. Disa demokratë pyesin veten për arsyen e mbetjes në një parti ku kritikat kanë kosto dhe vota e lirë nuk respektohet. Berisha, si lider, duket se injoron këtë realitet dhe ka bërë ndryshime në rregullat e dorëheqjes pas humbjeve, duke i amenduar ato për t’i shërbyer interesave të tij.
Pavarësisht humbjeve të shumta që PD ka pësuar që nga viti 2013, partia vazhdon të operojë si të ishte në një garë të barabartë, duke injoruar faktet e sondazheve që tregojnë një diferencë të madhe me PS-në. Edhe pse ka pasur shkelje të procesit zgjedhor, këto nuk janë të mjaftueshme për të justifikuar pretendimet për fitore të pavërteta.
Berisha duket se ka nevojë për një bazë të pastër votuesish dhe për të shmangur rivalët brenda partisë, duke orientuar analizat në mënyrë që të shmangë përgjegjësinë. Në të vërtetë, PD humb zgjedhjet për shkak të mungesës së reflektimit dhe ndryshimit, duke vazhduar kështu një cikël të dështimeve.
