Antony, pas vdekjes së babait të tij në 2009, zbuloj një valixhe që përmbante dokumente të rëndësishme për trashëgiminë e tij hebreje, përfshirë një certifikatë lindjeje dhe fotografi që ilustronin jetën e tij dhe të familjes së tij në Gjermaninë e paraluftës. Një histori e pasur, e mbështjellë nga trauma e Holokaustit, në të cilin familja e tij humbi shumë nga pasuria, përfshirë një kompani të njohur çeliku, Hahn’sche Werke.
Përmes hulumtimeve, Antony zbuloi se gjyshi i tij, Heinrich, kishte qenë një nga biznesmenët më të pasur në Gjermani, dhe si shumë hebrenj, përballeshin me rreziqe në kohën e nazizmit. Gjatë asaj periudhe, ndërsa bota ndryshonte, kompanitë hebreje si e tij u shkelën dhe iu konfiskuan pasuritë. Familja e tij, e përfshirë në biseda për kërcënimet naziste, u detyrua të shiste biznesin e saj nën presionin e autoriteteve.
Antony e zbuloi historinë e mbushur me dhimbje dhe humbje, që përfshinte dështimin e përpjekjeve të gjyshes së tij për të rikuperuar asetet e humbura. Edhe pse përpjekjet e tija për dëmshpërblim janë frenuar nga ligje të kaluara, ai ka filluar procesin për rikthimin e veprave të artit të marra nga familja e tij.
Muzeu Brohan në Berlin ka shprehur synimin për të kthyer një pikturë nga trashëgimia e tij, ndërsa një tjetër vepër është kthyer nga Muzeu i Izraelit. Antony e sheh këtë proces si një mundësi për të njohur më mirë historinë e familjes së tij, duke ndihmuar në transformimin e atyre që humbën në njerëz të vërtetë.
Ky rrugëtim për të rikuperuar gjurmët e së kaluarës dhe për të zbuluar identitetin e familjes së tij është një shfaqje e rëndësishme e forcës dhe qëndresës, në një kohë kur historia e Holokaustit vazhdon të ndikohet nga hulumtimi dhe dëshmitarët e saj.
