Kryetar i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Amerikane, Dan Caine, ka udhëhequr një proces të fshehtë planifikimi për një veprim ushtarak të mundshëm kundër Iranit, duke mbledhur udhëheqës të lartë ushtarakë në takime të kontrolluara për të shmangur rrjedhjet e informacionit. Caine ka preferuar seanca më të vogla, duke reflektuar ndjeshmërinë operacionale dhe presionin politik për të ruajtur disiplinën e informacionit. Ai ka theksuar rreziqet e përshkallëzimit dhe kompleksitetin e mbrojtjes iraniane, duke u shprehur se një operacion i gjerë mund të sjellë viktima të mëdha për SHBA-në. Vlerësimet e tij kanë qenë më të kujdesshme se ato të presidentit Trump, i cili e shikon veprimin ushtarak si të shpejtë dhe vendimtar.
Pavarësisht këtyre shqetësimeve, Shtabi i Përgjithshëm ka zhvilluar një gamë opsionesh, duke përfshirë sulme mbi infrastrukturën bërthamore dhe raketore, si dhe skenarë më ambiciozë që përfshijnë ndryshimin e regjimit. Caine gjithashtu refuzoi të ofronte parashikime të sigurta mbi pasojat e një operacioni për ndryshimin e regjimit për shkak të pasigurisë së inteligjencës dhe vështirësive të stabilizimit pas konfliktit.
Një qëndrim të tillë të përmbajtur Caine e ka treguar për të shmangur përplasjet publike që karakterizuan marrëdhëniet midis Trump dhe ish-kryetarit të Shtabit, Mark Milley. Ai është fokusuar në proces dhe ka ofruar zgjedhje operacionale pa sfiduar direktivat politike. Kjo strategji mban kontrollin civil, duke siguruar që presidenti të marrë informacion të qartë ushtarak, ndonëse disa kritikë argumentojnë se kjo mund të turbullonte kufijtë mes këshillave neutrale dhe akomodimit politik.
Deri tani, ai është treguar një zë operativ i besueshëm, duke punuar ngushtë me figura të tilla si Zëvendëspresidenti JD Vance dhe Sekretari i Shtetit Marco Rubio. Caine e ka paralajmëruar administratën se ndërrimi i shpejtë i lidershipit mund të dëmtojë moralin dhe besimin institucional. Ndërkohë, mandati i tij përkon me një grumbullim të madh të forcave amerikane në Lindjen e Mesme, duke theksuar ekzekutimin teknik të misioneve dhe duke mbajtur normat jopartiake të ushtrisë.
Në Pentagon, mendimet për Caine janë të përziera; disa e shohin si një profesionist të disiplinuar, ndryshe mendimet e tjera shprehin shqetësimin se qasja e tij e ulët mund të kufizojë ndikimin e tij në momente kritike. Në fund, kryesia e tij përshkruan një balancim të kujdesshëm për të ruajtur besueshmërinë dhe për të menaxhuar presionet strategjike dhe politike rreth një konflikti të mundshëm me Iranin.
