Gabriele Gravina, në krye të Federatës Italiane të Futbollit (FIGC), ka përjetuar një udhëtim të vështirë që nga zgjedhja e tij në vitin 2018. Pas një periudhe të vështirë në të cilën Italia dështoi të kualifikohej për Botërorin 2018, Gravina u zgjodh me 97.2% të votave. Ai u angazhua për një platformë reformuese që do t’i jepnin frymëmarrje të re futbollit italian.
Në zgjedhjet e vitit 2021, ai u rizgjodh me 73.45% të votave, duke siguruar mbështetje nga shumica e klubeve profesionistë dhe federatave të trajnimit dhe futbollistëve. Gjatë mandatit të tij të dytë, Italia arriti një sukses të rëndësishëm, duke fituar ‘Euro 2020’ nën drejtimin e Roberto Mancinit.
Megjithatë, ky sukses eklipsohet nga dështime të mëdha; Italia pësoi një dështim tjetër për t’u kualifikuar për Botërorin 2022, një situatë që Gravinës nuk i dha dorëheqjen e tij, siç ndodhi me paraardhësin e tij. Në verën e vitit 2023, Mancini u largua për t’u bashkuar me ekipin e Arabisë Saudite, duke lënë vendin për Luciano Spalletti. Nën drejtimin e tij, ekipi kaloi një tjetër zhgënjim në Euro 2024, duke u eliminuar në raundin e parë nga Zvicra.
Pas daljeve të pakëndshme nga turne të ndryshme, Spalletti u shkarkua dhe Rino Gattuso u emërua si trajner në qershorin e vitit 2025. Para kësaj, në shkurtin e të njëjtit vit, Gravina ishte rizgjedhur me 98.68% të votave, duke u mbështetur nga shumica e klubeve të Serie A.
Katastrofa e kualifikimit për Botërorin 2026, që ndodhi në prill 2026, e detyroi atë të japë dorëheqjen, duke mbyllur kështu një periudhë 8-vjeçare të rëndësishme për futbollin italian. Gravina kaloi nga triumfi në keqardhje, duke u zbuluar përballë vështirësive të shumta dhe tensioneve që shoqëruan këtë periudhë.
