Shkëlzën Dumani, duke marrë me vetë në Siri dy fëmijët e tij, Even dhe Endrin, ka sjellë edhe gjyshen e tyre, Mendije Dumani, e cila arriti aty për të mbështetur nipin dhe mbesën. Pas një periudhe të vështirë në kampin Al Hol, Mendije Dumani ndërroi jetë më 3 Shtator 2020, duke lënë fëmijët në një gjendje të paqartë dhe të rrezikuar.
Pas vdekjes së saj, Eva dhe Endri janë përballur me vështirësi të mëdha, pasi gjyshja e tyre ishte figura mbrojtëse në mes të krizës në kamp. Një shqiptar në Siri, nën emrin Amar El Albani, e përshkruan situatën e fundit të Mendije Dumanit, duke theksuar se shëndeti i saj ishte keqësuar dhe se ajo u la në tokë nga kurdët në kushte të papranueshme. Një motër shqiptarë e njohu dhe i informoi ata për identitetin e saj.
Eva, në moshën 14-vjeçare, vazhdon të dërgojë mesazhe zanore dhe tekstualisht, duke kërkuar informacion mbi përpjekjet e shtetit shqiptar për t’i rikthyer në atdhe. Ajo shpreh shqetësimin se nuk dihet nëse do të ndihmohen dhe se nuk kanë mundësi të komunikojnë shpesh. Në një mesazh të dërguar dajës së saj, Eva thekson se ajo dhe Endri janë mirë, por ndihen të përjashtuar dhe të frikësuar.
Në mesazhin e saj, Eva përsërit disa herë që nuk duhet të shqetësohen për ta dhe përmend se Endri ndjehet i mërzitur për nënën e tyre, por ata po përpiqen të mbahen fort. Ky mesazh pasqyron jo vetëm gjendjen e vështirë të jetës në kampin Al Hol, por edhe dëshpërimin dhe dëshirën për të rikthyer normalitetin në jetën e tyre.
Situata në kampin Al Hol, i cilësuar si një “laborator i ISIS”, është shumë e vështirë për ata që jetojnë aty, nën kontrollin e ushtrisë kurde. Lajmet dhe mesazhet e Eva Dumanit janë një pasqyrë e humbjes, izolimit dhe kërkesës për ndihmë në një situatë kritike.
