Pjetër Nimanaj, një lahutar i njohur, e zbuloi lahutën në moshën 10-vjeçare dhe që atëherë nuk e ka ndarë më nga ky instrument tradicional, i cili ka luajtur një rol të rëndësishëm në identitetin kulturor të veriut të Shqipërisë. Lahuta është një instrument njëtelësh, që ndërtohet me dorë nga druri i verrit ose arrës, i mbuluar me lëkurë, dhe që përbëhet nga koka, bishti dhe telat e bëra dikur nga bisht kali, tani të zëvendësuara me spango.
Ky instrument ka qenë një mjet i fortë për rapsodët në rrëfimin e historive heroike shqiptare, veçanërisht në Eposin e Kreshnikëve, të cilin Nimanaj e interpreton për Top Channel. Ai shpreh se lahuta është përdorur për këngë epike dhe trimërie, ndonëse rrallë ka shërbyer për këngë lirike.
Dita e sotme ka sjellë një lajm të rëndësishëm për artin e lahutës; përfshirja e këtij instrumenti në trashëgiminë kulturore jomateriale të UNESCO-s ka qenë një arritje e pritur me gëzim. Për më shumë se 30 vite, Nimanaj ka punuar me fëmijët për të kaluar këtë pasuri te brezi i ri, duke përfshirë edhe instrumente si çiftelia dhe sharkia. Ai ka organizuar festivale dhe ka angazhuar fëmijët në formacione orkestrale, duke parë me kënaqësi interesin e tyre.
Nimanaj vërehet se ka një rritje interesi nga të rinjtë për instrumentet tradicionale. Ai sinjalizon planin për të organizuar një koncert dedikuar lahutës për të promovuar artin e lashtë të tingullit. Sidoqoftë, ai shpreh shqetësim për natyrën komerciale të këtij instrumenti, duke vënë në dukje se lahuta është duke u shitur në rrugë, gjë që e shqetëson.
Aktualisht, ai po punon me 18 fëmijë në Dukagjin të Ri dhe dëshiron t’ua trashëgojë atyre këtë zanat, me shpresën që ata do ta zëvendësojnë atë në të ardhmen. Nimanaj e sheh këtë si një përkushtim për të ruajtur kulturën shqiptare dhe për të siguruar që traditat të mbeten të gjalla.
