Opinion nga Timoni.al
Në këtë vend punëtorët nuk trajtohen si njerëz, por si skllavë modernë. Si mish për fitim. Si kosto që mund të pritet, të shtypet dhe të zëvendësohet. Sidomos kur punojnë për kompani të mëdha, të lidhura fort me pushtetin. Aty ku fitimi i pronarit është i shenjtë, jeta e punëtorit nuk vlen asgjë.
Tek Megatek, në pronësi të Dionis Teqjas, ky realitet është kthyer në normë. Prej vitesh flitet se punëtorët trajtohen si skllevër: paga jo reale, punë në të zezë, orë të tejzgjatura, presion, frikë dhe mungesë totale respekti për dinjitetin njerëzor. Punëtorë që trajtohen sikur të ishin njerëz të botës së tretë, pa të drejta dhe pa mbrojtje. Dhe mbi të gjitha: pa siguri në punë.
Pasojat janë tragjike dhe të përsëritura.
Së pari, dy të mitur, vetëm 16 dhe 17 vjeç, bien nga rreth 12 metra lartësi teksa punonin në Megatek, në shkelje flagrante të ligjit. Të mitur në punë të rënda, në kushte të rrezikshme, pa asnjë garanci sigurie. Ngjarja tenton të fshihet. Të plagosurit transportohen fillimisht në spital privat, larg vëmendjes publike. Më pas, heshtje totale. Asnjë transparencë për gjendjen e tyre shëndetësore. Asnjë përgjegjësi.
Pastaj vjen rasti edhe më i rëndë. Një punëtor 32-vjeçar humb jetën në ambientet e Megatek, i goditur nga një mjet pune. Një tjetër “aksident”, një tjetër jetë e humbur, një tjetër familje e shkatërruar. Përsëri e njëjta qendër tregtare. Përsëri e njëjta kompani. Përsëri i njëjti emër: Dionis Teqja.
Punëtorët plagosen. Punëtorët bien nga lartësia. Punëtorët vdesin. Por pronarit nuk i ndodh asgjë. Dionis Teqja vazhdon aktivitetin, vazhdon fitimet, vazhdon të shfaqet si biznesmen i suksesshëm, ndërkohë që pas fasadës së xhamit dhe reklamave fshihet një realitet brutal shfrytëzimi dhe rreziku permanent për jetën e njeriut.
Pyetjet janë të qarta dhe kërkojnë përgjigje:
Kush e mbron Dionis Teqjan?
Pse kompania e tij është e paprekshme edhe pse prodhon plagosje, aksidente dhe vdekje?
Pse Inspektoriati i Punës nuk reagon, edhe kur plagosen të mitur?
Pse Policia e Shtetit e trajton vdekjen e punëtorit si procedurë rutinë dhe jo si alarm kombëtar?
Sepse këtu nuk kemi thjesht një biznes privat. Kemi një sistem mbrojtjeje politike. Një sistem ku lidhjet vlejnë më shumë se ligji dhe ku jeta e punëtorit vlen më pak se interesi i pronarit. Dionis Teqja nuk është thjesht pronar i Megatek. Ai është simbol i një modeli kriminal, ku pasuria ndërtohet mbi djersën, frikën, plagosjen dhe vdekjen e të tjerëve.
Kur një kompani kthehet në vend ku njerëzit plagosen dhe vdesin në mënyrë të përsëritur, ajo nuk është më qendër tregtare. Është skenë krimi social. Dhe kur shteti hesht për këtë, ai bëhet bashkëfajtor.
Heshtja për Dionis Teqjan nuk është rastësi. Është mbrojtje. Dhe çdo ditë që kjo vazhdon, mesazhi është i qartë: në këtë vend, punëtori mund të vdesë, por pronari mbetet i paprekshëm.
