Një situatë e pazakontë ka ndodhur në Shqipëri, ku një prokuror dhe një gjykatës i shkallës së parë kanë pezulluar nga detyra një anëtar qeverie. Kjo ngjarje ngre pikëpyetje mbi normalitetin e proceseve juridike në vend, veçanërisht në kontekstin e reformave për drejtësinë. Pavarësisht se mbetet një mbështetëse e fortë për Reformën dhe Pavarësinë e Drejtësisë, autori i tekstit e percepton këtë rast si një rënie të rëndësishme në procesin e drejtësisë, duke e krahasuar me një fëmijë që mëson të ecë dhe bie. Në këtë kontekst, ai thekson se kur drejtësia dështon, rrezikon të cënojë parimet kushtetuese dhe të prishë balancën mes pushteteve të pavarura.
Autori është i qartë se, pavarësisht objektivave të larta në luftën kundër korrupsionit, përdorimi i mjeteve të gabuara për arritjen e këtyre qëllimeve është i papranueshëm. Ai paralajmëron se historia e vendeve të tjera tregon se justifikimi i veprimeve të gabuara shpesh çon në pasoja më të rënda se problemi që ato pretendonin të zgjidhnin. Ky mësim duhet të mbahet mend nga të gjithë, sepse përdorimi i forma të dhunshme në proceset e drejtësisë mund të ketë pasoja shkatërruese për sistemin demokratik dhe për qytetarët.
Me këtë, autori rikujton se një situatë e tillë nuk është normale në asnjë vend demokratik. Tezat e tij sugjerojnë se, pavarësisht përpjekjeve për të reformuar drejtësinë, çdo devijim nga principi i ligjit mund të çojë në erozionin e besimit në institucione. Kjo situatë është një paralajmërim për nevojën për të ruajtur integritetin e procesit juridik dhe për të siguruar që çdo veprim në luftën kundër korrupsionit të jetë në përputhje me ligjin dhe etikën.
