Një marrëveshje e çuditshme midis Volvo-s suedeze dhe Koresë së Veriut ka ngelur një ngërç në marrëdhëniet mes dy vendeve për gati gjysmë shekulli. Të dy palët, pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, ishin në fazën e rikuperimit ekonomik. Suedia, në mesin e viteve ’60, kishte arritur një stabilitet dhe Volvo, e njohur për produktet e saj cilësore, planifikonte të zgjëronte operacionet e saj dhe të eksportonte makinat në vende të ndryshme.
Koreja e Veriut u pa si një mundësi biznesi, pavarësisht sfidave ekonomike që kishte. Qeveria suedeze, e entuziazmuar nga potenciali i rritjes, hapi një ambasadë në Phenian, duke u bërë vendi i parë perëndimor që e bëri këtë hap. Kjo çojë në një marrëveshje për shitjen e 1,000 makinave Volvo 144, një model që ishte shumë popullor dhe cilësor për atë periudhë.
Megjithatë, pas dorëzimit të makinave, koreano-veriorët refuzuan të paguanin shumën e përafërtesisht 110 milion euro, që përfaqësonte vlerën e makinave. Pavarësisht dështimit të pagesës, aktivitetet e makinave vdlenin në rrethin e elitës qeveritare, dhe disa prej tyre ende qarkullojnë në Korenë e Veriut, ku janë shndërruar në një luks të rrallë.
Për më shumë se 45 vjet, qeveria suedeze ka tentuar të rikuperojë borxhin, duke i kërkuar Koresë së Veriut pagesat çdo dy vjet. Sipas Ministrisë suedeze të Jashtme, borxhi aktual do të duhej të ishte rreth 277 milion euro. Megjithatë, përballë një regjimi të mbyllur dhe një situate politike komplekse, Suedia vendosi ta mbështesë Volvo-n dhe të marrë përsipër presionin diplomatik për të shmangur një skenar të pafrytshëm.
Ky episod ilustron jo vetëm dështimin e marrëdhënieve tregtare, por gjithashtu pasqyrimin e një zgjidhjeje diplomatike që duket e vështirë për t’u realizuar në një kontekst ku Koreja e Veriut ndodhet përballë shumë sfidave globale.
