Agron Gjekmarkaj, në një stil satirik, ka përshkruar seancën plenare të djeshme, ku ndodhi një përplasje mes palëve politike. Gjekmarkaj nënvizon momentet dramatike ku Klevis Balliu, pas një përplasjeje verbale, i dha “fyt” mazhorancës, ndërsa Besarti dhe Bled Himçi përgatitën armatën për betejë. Ina Zhupa, simboli i guximit, ofroi ujë për të zbutur tensionin.
Kritika e Gjekmarkajt për Niko Qorri, i cili përplasi një tjetër deputet, shfaqet përmes humori dhe ironisë, duke e përshkruar atë si të brishtë emocionalisht. Jorushi, me lot për mungesën e Gaz Bardhit, u përball me situata tensionuese të cilat u shtuan nga Elda Hota, që po e priste me ankth.
Diskutimet erudite midis Zeqinas dhe Damo Gjiknur, si dhe replikat e tyre me nuanca komike, shprehin një përpjekje për të lidhur shkollimin me politikën. Në këtë kontekst, Klosi shfaqet pasiv dhe i brengosur, ndërsa Dilo Nasufi tregon empati për t’i ardhur në ndihmë.
Kiduina, me ironi, kritikon një koleg me përmbajtje të pakuptueshme, ndërsa Tao, figurë e urtë, thekson se vendet politike nuk janë të tyre, por të atyre që i kanë krijuar. Ndërsa Enno Bozdo shfaq pasion të ndezur për kauzat e tij, Ivi Kaso shpreh shqetësim dhe trishtim për situatën politike.
Një përmendje intriguese është mbi Toni, i cili e gjen veten duke mbajtur barrë të rëndë në këtë kontekst. Një moment poetik ndodhi mes Bledion Nallbatit dhe Mamicës, dhe lidhja e tyre ka një nuancë të veçantë, duke krijuar një imazh të mrekullueshëm.
Gjekmarkaj, me një stil dorzues, përfundon duke përshkruar jetën politike dhe tensionet e vazhdueshme në Kuvend, duke e shndërruar këtë analizë në një pasqyrë të qartë të dinamikës parlamentare. I gjithë teksti pasqyron ngjarje të ndryshme brenda një seance, duke ilustruar tensionet dhe komeditë e politikës shqiptare.
