Në një deklaratë të fortë, Çaushi ka shprehur pakënaqësinë e tij ndaj një individi të njohur, duke e përmendur se ai ka shpërfillur komunitetin dhe themeluesit demokratë në Fier. Ai fillon duke falenderuar personin e përmendur, Gazo, për përmendjen e tij, por menjëherë kalon në kritika të ashpra. Çaushi thekson se Gazo erdhi në Fier vetëm për të pirë xhin dhe për të shijuar qofte në një lokal, duke lënë anash takimet me qytetarët dhe gjyshërin e tij në Patos.
Ai thekson se asnjë fierak nuk e ka hapur derën për të, duke implikuar se mungon një lidhje e sinqertë me ata që e përfaqëson. Në Roskovec, ai shprehet se Gazo iku pa u takuar me ata që mbështetën Gentin, duke e quajtur të pabesë këtë veprim. Përfundimisht, Çaushi sugjeron se Gazi nuk është në gjendje të ulet dhe të diskutojë me ata që e votuan, duke krijuar një imazh negativ për rëndësinë e tij në politikë.
Deklarata e Çaushit është një reflektim i tensioneve dhe frustrimeve që ekzistojnë brenda strukturave politike në Fier, duke nxjerrë në pah çështjet e lidhjeve të papërshtatshme midis zyrtarëve dhe qytetarëve. Ai kritikoi gjithashtu mungesën e përkushtimit nga ana e Gazos ndaj atyre që e kanë ndihmuar në suksesin e tij, duke dëshmuar kështu një ndjesi të thellë brenda komunitetit për nevojën e përfaqësimit autentik dhe angazhimit të vërtetë në çështje që prekin jetën e përditshme të njerëzve.
Kjo situatë ilustron gjithashtu rëndësinë e komunikimit dhe lidhjeve më të ngushta midis liderëve dhe elektoratit të tyre, duke treguar se një politikë e shkëputur mund të rezultojë në ndjesi të theksuara të deziluzionit dhe pakënaqësisë. Me këtë, Çaushi ngre një çështje të rëndësishme mbi nevojën për një angazhim më të thellë dhe të sinqertë të politikanëve ndaj atyre që përfaqësojnë.
