Emërimi i Drilon Bushati në krye të doganës së Durrësit, një prej institucioneve më të përfolura për trafikim droge dhe mallra kontrabandë, po shoqërohet me një seri akuzash tronditëse që hedhin dyshime të forta mbi integritetin e tij dhe standardet reale të përzgjedhjes në administratë. Një denoncim i bërë publik nga ish-kryeministri Sali Berisha nga një person që pretendon të jetë ish-punonjës sigurie në Doganën e Tiranës përshkruan një tablo alarmante që, nëse provohet, do të përbënte një skandal të rëndë shtetëror.
Sipas këtij denoncimi, Drilon Bushati pretendohet se ka qenë i akuzuar nga prokuroria për korrupsion aktiv dhe i përfshirë në çështje që lidhen me evazionin dhe aferën e njohur të naftës “virxhin”. Po ashtu, ngrihen akuza se ai ka qenë i përfshirë në një aksident të rëndë ku një studente me inicialet F.Gj. mbeti e plagosur rëndë, ndërsa ky episod nuk është deklaruar në formularin e dekriminalizimit, çka përbën një shkelje serioze nëse vërtetohet. Denoncimi pretendon gjithashtu për episode të drejtimit të automjetit në gjendje të dehur dhe nën efektin e substancave, për të cilat thuhet se ka pasur edhe shoqërime në polici.
Në të njëjtin rrëfim, përshkruhet një klimë e rëndë brenda institucionit ku, sipas burimit, punonjësit përballeshin me presione dhe praktika joformale, ndërsa hyrja dhe trajtimi i qytetarëve lidhej me favore dhe ndërhyrje të brendshme. Sipas denoncuesit, largimet nga puna nuk bazoheshin në meritë, por në bindje dhe përmbushje kërkesash të padrejta, duke krijuar një sistem që funksionon jashtë çdo standardi profesional.
Akuza të tjera të forta lidhen me mbështetje politike që pretendohet se ka ndikuar në karrierën e tij, ku përmenden lidhje me Ervin Bushati dhe mbrojtje nga Edi Rama, çka sipas denoncuesit ka bërë që këto çështje të mos hetohen deri në fund. Deri më tani nuk ka asnjë reagim zyrtar nga Drejtoria e Përgjithshme e Doganave dhe as një qëndrim publik nga vetë Drilon Bushati, ndërsa mbetet e paqartë nëse Prokuroria e Posaçme (SPAK) ka nisur apo do të nisë verifikime mbi këto pretendime.
Në një kohë kur lufta kundër korrupsionit shpallet prioritet kombëtar, ky rast ngre një pikëpyetje thelbësore mbi mënyrën se si emërohen drejtuesit në poste kyçe dhe nëse integriteti po zëvendësohet nga lidhjet politike. Nëse edhe një pjesë e këtyre akuzave rezulton e vërtetë, atëherë kemi të bëjmë me një problem të thellë të funksionimit të shtetit. Heshtja e institucioneve në këtë rast nuk është më thjesht mungesë reagimi, por një provë që kërkon përgjigje urgjente.
