Në zonën e Peqinit, përgjatë shtratit të lumit Shkumbin, funksionojnë një sërë biznesesh që nuk figurojnë në listën e AMBU-së. Situata është e ngjashme në Bradashesh, ku makineritë po punojnë në shtratin e lumit pas vend-depozitimit të mbetjeve. Ndërkaq, zona e Librazhdit ka përjetuar masakra të vërteta, me pesë kompani të licencuara për të marrë inerte, që do të shfrytëzohen për ndërtimin e korridorit të 8-të.
Besja Guri nga Qendra “Lumi” shpreh shqetësimin për mënyrën se si inertet shfrytëzohen, duke i shqiptuar: “Në Shkumbin kemi parë rastin më të keq të shfrytëzimit të inerteve.” Ajo thekson dëmet e shkaktuara në shtratin e lumit, ku janë marrë materiale në mënyrë masive, duke devijuar rrjedhën natyrore të tij dhe duke dëmtuar tokat përreth.
Ndërhyrjet në shtratin e Shkumbinit janë të dukshme dhe shpesh të arbitrare, duke sjellë pasojat si rrëshqitjet e tokave. Gëzim Shuli, drejtues i një shoqate mjedisore, thekson se Lumi Shkumbin është një nga lumenjtë më të pastër të vendit. Sipas tij, ndotja e ujërave si rezultat i punimeve kërcënon habitatin ujor, përfshirë ngjalën, një specie në rrezik zhdukjeje.
Dëmtimi i morfologjisë së trupit lumor sjell pasoja të pakthyeshme, duke rritur rrëmbyeshmërinë e lumit dhe duke shkaktuar rrëshqitje të mëtejshme e dëme në brigjet përreth. Aktivisti Shuli nënvizon se gërmimi në shtratin e lumit prish habitatet e gjallesave që jetojnë aty, duke kontribuar në degradimin e mëtejshëm të ekosistemit.
Situata aktuale tregon një konflikt midis zhvillimit infrastruktural dhe ruajtjes së mjedisit, ku pasojat e shfrytëzimit të pakontrolluar të burimeve natyrore bëhen gjithnjë e më të dukshme, duke krijuar shqetësime si në rrafshin ekologjik, ashtu edhe në atë socio-ekonomik për banorët e zonës.
