Ministrja e Kulturës e Francës, Rachida Dati, pranoi në Senat pas vjedhjes së 19 tetorit në muzeun e Luvrit se kishte boshllëqe në sistemet e sigurisë, duke premtuar të hetojë përgjegjësitë të cilat dolën në pah. Pas 10 ditësh, ajo njoftoi masat urgjente për të adresuar probleme dhe për të përmirësuar sigurinë, e cila ishte gjetur e dobët, veçanërisht në aspektet e sigurisë dixhitale.
Hetimet treguan se sistemet e sigurisë kibernetike, të cilat ishin për disa vite nënvlerësuar, kishin probleme serioze. Dokumentet e publikuara nga CheckNews zbulonin se fjalëkalimet për serverat kryesorë ishin të dobëta, duke i dhënë mundësi ekspertëve të fitonin akses me fjalëkalime të thjeshta si “Louvre”. Një raport nga viti 2017 e theksonte se muzeu kishte “të meta serioze” në sigurinë e tij, duke përdorur sisteme operative të vjetra si Windows 2000 dhe XP, dhe duke nënkuptuar që kishte probleme të vazhdueshme me funksionimin e pajisjeve.
Një dokument i vitit 2025 dëshmonte se sistemi i monitorimit të mbikëqyrjes po operonte në një server që përdorte Windows Server 2003, i cili nuk merret më në mbështetje nga Microsoft. Menaxhimi i sigurisë së muzeut, i cili mbështetet në një kompleks sistemesh, kërkon përmirësime të mëdha, por pavarësisht inspektimeve të përsëritura, dobësitë nuk janë adresuar.
Muzeu është vonuar në përmirësimin e softuerëve dhe infrastrukturës së tij, me disa programe që nuk mund të përmirësohen më. Deri tani, Luvri nuk ka bërë deklarata publike për veprimet për të korrigjuar mangësitë e konstatuara, dhe studiuesit besojnë se mungesa e një strategjie të qartë për përmirësimin e sigurisë ka ndikuar negativisht në situatë.
Kjo situatë e sigurisë në Luvër përbën një shqetësim të madh për integritetin e saj dhe për mënyrën se si institucionet kulturore trajtojnë teknologjinë dhe mbrojtjen e pasurive, duke e bërë të domosdoshme adresimin e këtyre dobësive për të garantuar sigurinë e vazhdueshme të artit dhe historisë që muzeu ruan.
