Në një prononcim të fundit, Kramuço thekson se ndonëse ka pasur atentate të lidhura me interesa pronësie, nuk është e vërtetë që ata kanë kryer vrasje. Sipas tij, ngjarja e fundit përmban dy vrasës: njëri është atentatori që vrau një gjykatës të nderuar, ndërsa tjetri është ai që ka përcaktuar rregullat e sigurimit në gjykatë.
Kramuço pohon se administrata gjyqësore ka vepruar në mënyrë unilaterale, duke marrë përsipër caktimin e punonjësve të sigurisë. Kjo është bërë sipas vendimit të kancelarit të gjykatave, i cili ka vendosur për rojet që ndodhen në hyrje dhe brenda institucioneve. Ai thekson se administrata e gjykatës ka kërkuar që të mos ketë policë në ambientet e gjykatave, duke i besuar caktimin e sigurimit punonjësve që ata vetë përzgjodhën.
Një tjetër problematikë e përmendur nga Kramuço është specifika e Godinës së Apelit, e cila përfshin si sektorin penal ashtu edhe atë civil. Ai shpjegon se në sektorin civil, ku ndodhi vrasja e gjykatësit, nuk kishte asnjë punonjës sigurie. Kramuço thekson se roli i sigurisë ishte katërcipërisht i papërshtatshëm, për shkak se një person i rastësishëm ishte angazhuar si roje, duke lënë të hapur shumë pyetje mbi sigurinë në institucionet gjyqësore.
Ky incident nxjerr në pah një problem të rëndësishëm në menaxhimin e sigurisë në sistemin gjyqësor, duke theksuar nevojën për rregullore dhe politika më të qarta që sigurojnë mbrojtjen e gjykatësve dhe funksionerëve të tjerë në këtë sistem. Rëndësia e vendosjes së strukturave të duhura të sigurisë është thelbësore për të parandaluar ngjarje të tilla fatale në të ardhmen. Kramuço kërkon një analizë serioze të këtyre problemeve për të siguruar një mjedis të sigurt dhe efektiv për proceset gjyqësore, si dhe për personelin që punon në këto institucione.
