Ambasadori i parë i SHBA-së në Shqipëri, Christopher Hill, ndan eksperiencat e tij të para në vend pas rënies së regjimit komunist në vitin 1991 dhe hapjes së Ambasadës amerikane në Tiranë. Gjatë një interviste me gazetaren e Top Channel, Kristi Gongo, Hill përmend miqësinë e tij me Gramoz Pashkon, në atë kohë zv.kryeministër, dhe njerëzit e tjerë që lidhnin qeverinë e atëhershme.
Hill kujton se një nga kontaktet e tij të para ishte Pashko, i cili e ftoi në shtëpinë e tij dhe diskutoi për muzikën rock perëndimore. Kjo miqësi çoi në njohjen me figura të tjera të rëndësishme, si Genc Ruli, ministër i Financave. Ai thekson momentin e paharruar kur Sekretari i Shtetit, James Baker, u prit në Sheshin Skënderbej, një ngjarje që thelloi angazhimin amerikan në ndihmën për ndërtimin e marrëdhënieve.
Për sa i përket liderëve shqiptarë, Hill flet për Ramiz Alinë, Sali Berishën dhe Fatos Nanon. Ai vëren se të gjithë treguan gatishmëri dhe shumë të mirëkuptim në komunikimin me të. Alia, sipas Hill, ishte miqësor, ndërsa Berisha doli të ishte një përkrahës pozitiv ndaj amerikanëve. Nano, me një histori nga regjimi i vjetër, përpiqej të përshtatej në sistemin e ri, por me një prirje skepticizmi.
Hill thekson se si diplomat nuk kishte preferenca për liderët, duke shpjeguar se ishte e rëndësishme të mbanin distancë nga politika lokale. Ai thekson se ishte e pamundur të zgjidhnin qeverinë e dikujt tjetër dhe se e kishin fokusin në mbështetje për Partinë Demokratike që të fitonte zgjedhjet në vitin 1992, derisa Socialistët ende nuk e kishin bërë një ndarje të qartë nga Partinë e Punës.
Ambasadori ilustron se përpjekjet e SHBA-së ishin përqendruar në mbështetje të partive të reja dhe ndihmën për Shqipërinë për t’u integruar në vendet demokratike. Ai shprehet se, megjithatë, ishte shumë e rrezikshme që të merrej me zgjedhjen e liderëve, duke theksuar se çdo lëvizje e tillë mund të shkaktonte probleme, duke e mbajtur rolin e tij në distancë nga ndikimet politike të drejtpërdrejta.
