Në një mbrëmje homazh në Institut Français në Paris, Besiana Kadare përshkroi emocionuese jetën dhe veprën e babait të saj, shkrimtarit Ismail Kadare, për nder të 90-vjetorit të lindjes së tij. Ajo theksoi ndikimin e veprës së tij, e cila tejkalon kufijtë nacionalë, dhe rolin domethënës të Francës si një atdhe i dytë për shkrimtarin shqiptar.
Besiana shprehu se largimi i Ismailit ka lënë një boshllëk të thellë, por ky boshllëk është i banuar nga mendimi dhe veprat e tij, që vazhdojnë të influencojnë lexuesit me idetë e lirisë, pushtetit dhe realitetit. Në këtë kontekst, ajo theksoi rëndësinë e vendit ku u mbajt ceremonia, duke e konsideruar atë si një rikthim në shtëpinë e mendimit francez, ku Ismail Kadare tregoi vlerat e tij përmes krijimtarisë.
Besiana kujtoi vitin 1990, kur familja u largua nga Shqipëria komuniste, duke nënvizuar se Franca ofroi një hapësirë lirie për babanë e saj, e cila i mundësoi të vazhdonte të shkruante dhe të bëhej një figurë e njohur e letërsisë evropiane. Ajo falënderoi gjithashtu Claude Durand, botuesin dhe mikun e familjes, për mbështetje dhe inteligjencë në rrugëtimin letrar të Ismailit.
Duke reflektuar mbi përjetimin e saj si vajza e Ismail Kadaresë, Besiana shprehu se fillimisht e kishte ndjerë si një pronë të sajën, por më vonë e kuptoi se babai i përkiste gjuhës dhe një populli të tërë. Ajo fol për vlerën e veprës së tij, që përballet me frikën dhe falsifikimin e historisë, duke e bërë atë një kërkesë për njohje dhe identitet shqiptar.
Veprat e Ismail Kadaresë shihen si themeluese, që çlirojnë historinë nga kufijtë dhe i japin asaj një dimension universale. Besiana përfundoi me falënderime për Institutin e Francës dhe miqtë e Ismailit që e përkrahën atë gjatë jetës së tij, duke shprehur thellësisht ndjenjat e saj për mbështetje dhe dashuri.
