Ratifikimi i fazës së parë të planit amerikan për Gazën është pritur si një zhvillim pozitiv në Europë, duke u konsideruar një hap drejt një paqeje të qëndrueshme. Megjithatë, liderë të ndryshëm theksojnë se ky proces duhet të shërbejë si bazë për arritjen e zgjidhjes me dy shtete, një synim që Izraeli vazhdon ta shohë si një vijë të kuqe.
Emmanuel Macron, presidenti französ, theksoi rëndësinë e kësaj marrëveshjeje, duke shprehur përkushtimin e Francës për të kontribuar në krijimin e një shteti të pavarur palestinez. Ai nënvizon se ky moment e shënon fundin e luftës dhe fillimin e një zgjidhjeje politike. Drejtues të tjerë të Bashkimit Europian e konsiderojnë marrëveshjen si një mundësi për të hedhur themelet e një paqeje afatgjatë, e cila do të mbështetet në zgjidhjen me dy shtete.
Ursula von der Leyen, kryetarja e Komisionit Europian, shprehu gatishmërinë e BE-së për të mbështetur shpërndarjen e ndihmës humanitare në Gaza dhe për t’u angazhuar në rimëkëmbjen dhe rindërtimin e rajonit pas përfundimit të konfliktit. Kaja Kallas, shefja e politikës së jashtme të BE-së, pohoi se blloku do të bëjë çmos për të mbështetur zbatimin e marrëveshjes. Presidenti i Autoritetit Palestinez, Mahmoud Abbas, gjithashtu e përshëndeti marrëveshjen si një hap të rëndësishëm drejt arritjes së një zgjidhjeje të qëndrueshme politike që do të sjellë fundin e pushtimit izraelit.
Në kontrast me këto zhvillime, vetëm një muaj më parë, Benjamin Netanyahu, kryeministri izraelit, deklaroi se qeveria e tij do të vazhdojë angazhimin për të mos lejuar krijimin e një shteti palestinez, të cilin ai e përshkruante si një shpërblim për Hamasin. Kjo përbën një tension të shtuar midis qëllimeve të Izraelit dhe aspiratave të palës palestineze.
Ky kontekst i ndërlikuar tregon se megjithëse ka shenja shprese për marrëveshje dhe ndihmë ndërkombëtare, pengesat politike mbeten të thella dhe komplekse.
