Të rinjtë serbë shfaqin një intensifikim të skepticizmit ndaj proceseve të integrimit evropian. Konstantini, një student nga Novi Sadi, shprehet se ndjen se Bashkimi Evropian (BE) nuk i konsideron ata si të barabartë dhe se ka tendenca shfrytëzuese. Kjo pasqyron një tendencë më të gjerë në Serbi, ku pakënaqësia me BE-në është në rritje. Të dhënat nga Fondacioni i Shoqërisë së Hapur tregojnë se vetëm 40 përqind e të rinjve do të votojnë për anëtarësim në BE, një përqindje që është dukshëm më e ulët krahasuar me vendet e tjera të Ballkanit, si Maqedonia e Veriut apo Shqipëria.
Disa të rinj, si Relja, e pranojnë rëndësinë e anëtarësimit për mundësitë ekonomike dhe lirinë e lëvizjes, por janë të shqetësuar për emigrimin masiv që mund të ndodhë. Ai kritikon BE-në për heshtjen ndaj autoritarizmit në Serbi. Anastasija gjithashtu e shikon anëtarësimin për avantazhet ekonomike, por ka frikë se do të dëmtohen bizneset e vogla.
Jovani, një tjetër student, është plotësisht kundër integrimit, duke e lidhur këtë me statusin e Kosovës, ndërsa Vuk shqetësohet për ndikimin mjedisor të projekteve si “Jadar”. Të rinjtë, përgjithësisht, shprehin dyshime për ndihmën e BE-së dhe e shohin atë si një entitet që shpesh vendos kushte pa ofruar përfitime konkrete për Serbinë.
Dalibor Petroviq, profesor sociologjie, vëren se shumë të rinj nuk shohin problem në idenë e BE-së, por në mënyrën si ajo zbatohet. Ai pohon se ndjenja e pabarazisë politike ndikon në perceptimin negativ të rinisë ndaj procesit të integrimit. Me një njohuri të thellë mbi këto shqetësime, Petroviq sugjeron se është e natyrshme që të formohet një rezistencë ndaj BE-së kur interesat mjedisore injorohen dhe nuk ofrohen përfitime bindëse. Pasiguria mbetet e theksuar, sidomos mes atyre që ende besojnë në BE, si Konstantini, i cili thotë se ndjenjat e tij pro-evropiane janë të tronditura.
