Në emisionin Urban Gen me moderator Kristi Lamaj, debati mbi meritokracinë u drejtua nga kritikat e përgjithshme të sistemit drejt zgjedhjeve personale që njerëzit do të bënin kur përballen me një mundësi reale pune. Një pyetje e bërë në emision nxori në pah një kontradiktë të fortë në qëndrimet e të rinjve: “Dua një përgjigje shumë të sinqertë nga secili prej jush. Nëse nesër ju ofrohet puna e ëndrrave përmes një miku ose një njohjeje, por e dini se dikush tjetër që po konkurron bashkë me ju është pak më i kualifikuar, a do ta pranoni?”
Shumica e të rinjve në studio pranuan se do ta pranonin ofertën nëse do t’u jepej përmes një miku ose një njohjeje, edhe pse një kandidat tjetër ishte pak më i kualifikuar. Kjo përgjigje ndezi diskutimin ndërmjet pjesëmarrësve dhe panelit e bëri të dukshme tensionin midis dëshirës për përparim personal dhe ndjenjës së detyrimit për të respektuar një garë të ndershme. Debati evidentoi dy impulse të kundërta: nevojën personale për të shfrytëzuar mundësitë që sjellin njohjet dhe pritshmërinë kolektive për një proces seleksionimi të drejtë.
Nga diskutimi doli edhe një tjetër dimension: gatishmëria për të konkurruar nuk ishte e lidhur vetëm me shfrytëzimin e lidhjeve. Të rinjtë ngritën edhe nevojën për një garë ku aftësitë, përgatitja dhe puna të vlerësohen në mënyrë reale. Pra, ndërsa pranohej se njohjet mund të hapin dyer, ekzistonte një pritshmëri që sistemi të lejonte vlerësim të drejtë të meritave profesionale.
Debati në Urban Gen tregoi kontradiktat etike dhe praktike që përballen të rinjtë në tregun e punës: ndërthurjen midis mundësive personale të avancimit përmes rrjeteve sociale dhe kërkesës për transparencë dhe vlerësim të bazuar në kontributin profesional. Emisioni solli në vëmendje pse diskutimi për meritokracinë vazhdon të jetë i ndjeshëm dhe i pranishëm në debatet publike, duke nxjerrë në pah pritshmëritë dhe kompromiset që njerëzit bëjnë kur përballen me mundësi konkrete pune. Top Channel.

