Hulumtimi i dokumenteve zbulon se hallka më e dobët në procesin e sekuestrimit shfaqet pas vendimit gjyqësor: në marrjen fizike në dorëzim, identifikimin e saktë të pasurisë dhe zotëruesit, ruajtjen, vlerësimin dhe përcaktimin e destinacionit përfundimtar. Sipas materialeve, 1.118 pasuri të sekuestruara nuk janë marrë në dorëzim, pavarësisht vendimit për sekuestro.
Të dhënat zyrtare tregojnë se janë regjistruar gjithsej 3.618 pasuri të sekuestruara; prej tyre, 2.500 janë marrë në dorëzim nga AAPSK-ja, ndërsa 1.118 pasuri ende nuk janë marrë në dorëzim. Në kuadër të ekzekutimeve të vendimeve për konfiskimin e pasurive rezulton se janë në total 1.033 pasuri. Një pjesë e pasurive mësohet se janë pronë e shtetit, pasi janë konfiskuara përfundimisht, por në praktikë disa prej tyre kanë mbetur në duart e të fortëve, duke vazhduar të shërbejnë si burim fitimi për aktivitetin kriminal, sipas hetimit dokumentar.
Eksperti i ekonomisë Arben Malaj vlerëson se lufta kundër parasë kriminale është më shumë se një betejë kundër grupimeve të caktuara: “E para dhe kryesorja, duhet të theksojmë që lufta kundër parasë kriminale nuk është thjesht luftë kundër një grupi të caktuar njerëzish; është luftë për demokracinë, sepse paraja kriminale dëmton rëndë demokracinë. Ne dimë rastet e shumë politikanëve që u promovuan dhe dekriminalizimi i nxori jashtë”.
Raporti thekson se marrja në dorëzim e pasurisë është një proces kompleks dhe shpesh shoqërohet me pasaktësi rreth pronës dhe zotëruesit. Dokumentet paraqesin raste ku, kur specifikohen të dhënat e pasurisë, rezultojnë emra të ndryshëm ose tjetërsim prone përpara konfiskimit. Këto mospërputhje krijojnë vështirësi në zbatim dhe monitorim të vendimeve të konfiskimit.
Ish-prokurori Florian Bonjaku thekson problematikat ligjore dhe praktike që lindin nga këto situata: “Krijon problematika të ndryshme, sepse, e para, e dënon personin paraprakisht dhe sekuestroja nuk mund të kthehet kurrë në një dënim paraprak të personit, por konfiskimi është dënimi që merr personi…”.

