Lufta mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit ka shkaktuar një valë derdhjesh nafte në Gjirin Persik, Ngushticën e Hormuzit dhe Detin Arabik, duke kërcënuar ekosistemet detare dhe zonat bregdetare. Sipas një investigimi të The Guardian, imazhet satelitore tregojnë njolla të mëdha nafte që janë përhapur pasi cisternat janë goditur nga raketat ose kanë hasur në mina detare gjatë muajve të fundit. Greenpeace raporton se që prej nisjes së konfliktit më 28 shkurt janë identifikuar mbi 500 raste të derdhjes së naftës, dhe sipërfaqja kumulative e prekur vlerësohet rreth 20 mijë kilometrash katrorë, pothuajse sa territori i Uellsit. Siç thotë Nina Noelle, eksperte e Greenpeace: “Duke mbledhur sipërfaqet e prekura çdo ditë nga derdhjet, rezulton një total kumulativ prej rreth 20 mijë kilometrash katrorë”.
Ngushtica e Hormuzit konsiderohet zonë ekologjikisht e rëndësishme, me shkëmbinj koralorë, pyje mangrovash dhe livadhe detare që mbështesin një biodiversitet të gjerë. Ndotja nga nafta mund të prekë organizma të ndryshëm — nga jovertebrorët deri te peshqit, shpendët dhe breshkat e detit — dhe të dëmtojë zinxhirin ushqimor dhe komunitetet bregdetare që varen nga peshkimi. Bernhard Riegl, biolog detar që studion Gjirin Persik prej më shumë se 30 vitesh, paralajmëron për pasojat afatgjata: “Nuk ekziston një luftë e pastër. Jo për njerëzit e pafat që përfshihen në të, por as për mjedisin e pafat ku zhvillohet konflikti”.
Greenpeace raporton gjithashtu më shumë se 133 sulme ndaj cisternave të naftës që nga fillimi i konfliktit. Një nga incidentet më të rënda ishte në tetor, kur supercisterna Gem No 2 u godit pranë brigjeve të Emirateve të Bashkuara Arabe, duke shkaktuar një njollë nafte që u përhap për më shumë se 35 kilometra. Ndotja ka prekur edhe brigjet e Iranit dhe Omanit, përfshirë zona të mbrojtura natyrore dhe habitate të rëndësishme për jetën e egër.
Ekspertët theksojnë se edhe nëse njollat zhduken nga sipërfaqja, nafta mund të mbetet e bllokuar në sedimentet detare, në brigje dhe në rrënjët e mangrovave për shumë vite. Sipas Greenpeace, shkëmbinjtë koralorë dhe pyjet e mangrovave mund të kenë nevojë për dekada për t’u rikuperuar; siç paralajmëron Riegl, “Efektet e ndotjes në shkallë të gjerë nga nafta mbeten të dallueshme për dekada”.