Ndeshja kundër Crystal Palace më 11 maj 2025 shënoi fillimin e një periudhe të vështirë për Dejan Kulusevskin. Pas një përplasjeje në gju me Marc Guéhi, ai u detyrua të largohej nga fusha; dëmtimi që në fillim u duk i lehtë nxorri në dritë një problem me kërcin e kupës së gjurit. Ajo që pritej të ishte një pushim disa mujor u shndërrua në mbi 500 ditë jashtë fushës, gjatë të cilave lojtari kaloi dy operacione dhe vuajti dhimbje të vazhdueshme.
Kulusevski iu nënshtrua një ndërhyrjeje të parë, por dhimbjet vazhduan dhe rikthimi u shty. Në mars 2026 ai u operua për herë të dytë në përpjekje për të zgjidhur problemin që e mbante larg futbollit. Përtej sfidës fizike, mungesa e vazhdueshme solli pasiguri rreth formës, ritmit dhe vendit të tij në skuadër, ndërsa ëndrra për të qenë gati për të përfaqësuar Suedinë në Botërorin 2026 u vështirësua për shkak të mungesës së minutave në fushë.
Karriera e Kulusevskit përshkruhet si një histori këmbënguljeje: i formuar në Itali, spikati te Parma, kaloi te Juventusi dhe më pas u bë pjesë e Tottenhamit, ku talenti dhe fiziku i tij u bënë elemente të rëndësishme. Në karrierë ai ka fituar trofe dhe ka luajtur përkrah emrave të mëdhenj, por dëmtimi i rëndë e ndërpreu atë në momentin kur pritej të ishte në kulm.
Gjatë periudhës së rehabilitimit, mbështetja familjare luajti rol kyç. Bashkëshortja e tij, Eldina, i kushtoi një letër emocionuese, duke vlerësuar këmbënguljen dhe forcën me të cilën ai përballoi dhimbjen, operacionet dhe muajt e gjatë të rikuperimit. Pas më shumë se 500 ditësh larg futbollit, Tottenham publikoi pamje të Kulusevskit duke vrapuar dhe kërcyer në stërvitje, dhe u raportua se ai mori pjesë edhe në një ndeshje stërvitore me ekipet e të rinjve.
Rikthimi i plotë mbetet një proces që kërkon kujdes; megjithatë, çdo hap drejt fushës perceptohet si fitore personale. Për Tottenhamin, rikuperimi i Kulusevskit mund ta rikthejë një prej elementeve kyç të skuadrës, jo për shkak të një transferimi, por sepse ai po përpiqet të rikthejë formën që kishte para dëmtimit.
