Zgjedhjet e shtatorit në tri lande gjermane rezultuan katastrofale për CDU-në e Kancelarit Friedrich Merz. Në Saksoni-Anhalt, pjesa e votave për CDU-në u përgjysmua dhe partia humbi pushtetin; humbje u shënua edhe në qytet‑landin e Berlinit. Në disa lande humbja ishte historike: CDU nuk arriti të kalojë pragun zgjedhor—një zhvillim i paprecedentë në historinë e pasluftës.
Këto rezultate kanë pasqyruar dhe pasojë në sondazhe: Mbështetja për Kancelarin Merz, i cili më parë konsiderohej me mbështetje të dobët, pësoi rënie edhe më të madhe. Qeveria e koalicionit që ai drejton—e përbërë nga CDU, CSU dhe SPD—shfaqet me përkrahje të dobët. Vetëm një në dhjetë gjermanë deklaron se është i kënaqur me performancën e Qeverisë dhe të Kancelarit, nivele që sondazhi i vlerëson si historikisht të ulëta. Edhe brenda bazës së CDU-së pak a shumë pak besim mbetet: vetëm 40 përqind e votuesve të CDU-së janë ende të kënaqur me Kancelarin Friedrich Merz.
Sondazhi i fundit i institucioneve gjermane, i realizuar me 1,303 votues nga 28 deri më 30 shtator, tregon një ndryshim të madh në preferencat elektorale: Partia Alternativa për Gjermaninë (AfD), e cila përmban elemente të ekstremizmit të krahut të djathtë, rezulton si forca më e madhe me 27 përqind mbështetje. Ndërkaq, Unioni CDU/CSU bie në 20 përqind, një nga rezultatet më të ulëta në historinë e tyre. Sondazhi thekson se nëse zgjedhjet për Bundestagun do të mbaheshin tani, CDU/CSU do të fitonte vetëm 20 përqind të votave, ndërsa AfD do të ishte e para me 27 përqind.
Përmbledhtas, zgjedhjet e landeve dhe sondazhet pasuese tregojnë një krizë të besimit për CDU-në dhe udhëheqësin e saj, me pasojat që rrjedhin në stabilitetin dhe popullaritetin e koalicionit qeverisës.
