Në emisionin Top Story me Grida Dumën u zhvillua diskutim mbi shpërndarjen masive në rrjet të pamjeve intime të personave publikë. I ftuar në studio, Filip Çakuli vuri në dukje se edhe nëse autorët do të gjykohen dhe ndëshkohen, dëmi moral për viktimat mbetet i madh dhe i pazhbueshëm. Ai përmendi emrin e Aurela Gaëes si shembull të një emri të madh që është njollosur dhe theksoi se kur bëhet fjalë për video me intimitete, ato përhapen me shpejtësi, ndërsa përmbajtje të tjera, si video që lidhen me njerëz në nevojë (për shembull pensionistë), nuk tërheqin të njëjtin interes. Çakuli e quajti këtë përgjegjësi jo vetëm të policisë, por të gjithë shoqërisë që lejon përhapjen e atyre materialeve.
Në fjalën e tij, Karamuço solli vëmendjen te një tjetër problem: shpesh njerëzit që kanë pasur fotografi me personin në fjalë ngelen subjekt i aludimeve se kanë qenë në dhomën e tij, por sipas tij asnjëra nga këto persona nuk rezulton të jetë e filmuar në videot e përfolura.
Çakuli u ndal edhe tek aspektet morale dhe publike të rasteve të tilla, duke sjellë në diskutim shembullin e çështjes së Klintonit dhe mënyrën si u trajtua nga institucionet kur u përfshirë në akuzë; sipas tij, nuk mjafton vetëm vendimi i gjykatës për pafajësi për të rivendosur reputacionin moral të të përfshirëve. Ai përdori metaforën e “gruas së Çezarit” për të ilustruar se edhe pse dikush mund të shpallet i pafajshëm në gjykatë, stigma morale mund të mbetet. Çakuli po ashtu vuri në shënjestër përgjegjësinë e personave që ishin në dijeni të kamerave dhe të atyre që përhapën videot, duke përmendur emrin Hila si një përgjegjës të parë sipas tij, dhe ngriti pyetjen nëse gazetari që u ofrua si shpërndarës i videove është thirrur nga autoritetet.
