Superskandali i fshehjes së një të kërkuari në arrati nga kryetarja e shkarkuar e Shërbimit Informativ të Shtetit, Vlora Hyseni, dhe zyrtarë të tjerë të Policisë së Shtetit nxjerr në pah vështirësitë e rojtarëve besnikë të ligjit brenda një ekosistemi politik të degraduar nga simbioza e krimit dhe pushtetit. Autori vë në dukje se, megjithë kushtet e vështira dhe tradhtitë institucionale, ata që kryejnë detyrën janë heronj përballë institucionit që “u punon prapa krahëve”. Për situatën dramatike citon imazhin se “ilaçi” – institucioni që duhet luftuar të keqen – është i helmuar, duke u referuar edhe te Monteskjeu.
Rasti i E. Agasit, i cili ishte fshehur në veturën e shefes së shërbimit sekret dhe nën mbrojtjen e saj, ilustron nivelin e infiltrimit. Megjithatë, autori thekson se jo gjithë institucionet janë komprometuar: SPAK shfaqet si institucioni kryesor që po lufton korrupsionin pa dallim politik. Prokurorët Altin Dumani dhe Bledar Maksuti përmenden si udhëheqës të hetimit të një afere korruptive komplekse me përfshirje të gjerë politike, përfshirë AKSHI-n, agjencinë promovuar si mrekulli e qeverisjes digjitale që sipas hetimeve është shndërruar në një depozitë parash për korrupsionin.
Gjithashtu nënvizohen zbulimi dhe akuzat ndaj ish-kryetares së SHISH, e akuzuar për mbështetje të autorit të krimit dhe nxjerrje të sekreteve shtetërore, çka çoi në shkarkimin e saj. Dumani vlerësohet për rolin e tij në normalizimin e hetimeve në nivele të larta dhe për zbatimin e parimit “askush mbi ligjin”, tani si prokuror që vazhdon të japë shembull bashkë me Maksutin dhe ekipin e SPAK.
Autori paraqet parimin e sundimit të ligjit si kusht për hapjen e derës së anëtarësimit të Shqipërisë në BE dhe kritikon establishmentin politik Rama-Berisha për hipokrizi: predikojnë integrimin në BE, por kundërshtojnë SPAK kur përfshihen hetime ndaj tyre ose bashkëpunëtorëve. Mbështetja e BE-së për SPAK konsiderohet konstante, ndërsa ardhja e ambasadorit të ri të SHBA-së, Eric Wendt, pritet të forcojë luftën kundër korrupsionit. Në përfundim, autori mbyll me pritshmërinë se e ardhmja do të sjellë ditë të vështira për korrupsionin dhe të mira për vendin.
