Berisha akuzoi se të dhënat sensitive që NATO i kishte besuar Shqipërisë kanë përfunduar në duart e “armiqve të Shqipërisë dhe NATO-s” dhe kërkoi dorëheqjen e menjëhershme të “padrinos”, të cilin e përshkroi si ndërtues të një “piramide turpi narko-shteti”. Ai e paraqiti ngjarjen si një skandal të jashtëzakonshëm, duke theksuar se në rastin që përshkroi si më skandalozin në historinë e NATO-s, përgjegjësit sillen sikur nuk ka ndodhur asgjë.
Duke kritikuar indiferencën e atyre që, sipas tij, duhet të reagojnë, Berisha i drejtoi pyetje të drejtpërdrejta një zonje që përmendi në fjalimin e tij: e pyeti nëse kishte kaluar “nga zyra e Ergysit” dhe nëse kjo kalim i ishte shërbyer për t’u ngjitur në detyrë si deputete. Më tej, ai e pyeti nëse kjo zonjë kishte kaluar “nga zyra e Agasit apo jo”.
Fjalimi i Berishës përmban akuzën kryesore se ekziston një lidhje mes personave që ai emërton si përgjegjës dhe një sistemi që ai e quan “narko-shtet”, për të cilin kërkon llogaridhënie dhe dorëheqje të menjëhershme. Ai kërkon të nxjerrë në pah se, sipas tij, përgjegjësit nuk po pranojnë realitetin e humbjes së informacionit të ndjeshëm dhe po mbajnë qëndrime të moderuara ose të heshtura përballë një ngjarjeje që ai e konsideron jashtëzakonisht serioze.
Teksti përfshin akuzat e përsëritura dhe pyetjet direkte të Berishës ndaj personave të përmendur, pa dhënë detaje shtesë ose prova në lidhje me pretendimet e ngritura. Ai thekson nevojën për përgjegjësi të menjëhershme dhe i drejtohet publikisht të përmendurve me pyetje mbi rrugët e tyre të përkatësisë apo përparimit në karrierë.
