Arrestimi i kryetares së SHISH-it shfaqet si një ngjarje historike për drejtësinë shqiptare, por ngre dyshime të rëndësishme mbi mënyrën dhe kohën e veprimit. Autori pranon se nuk do ta paragjykojë vendimin dhe se prokurorët duhet t’i kenë të qarta pasojat nëse rasti rezulton të jetë përdorim i drejtësisë për interesa politike. Megjithatë, shqetësimi i parë lidhet me faktin se masa e arrestit u shpall ndërkohë që Hyseni ishte zyrtarisht jashtë shtetit, duke marrë pjesë në një konferencë ndërkombëtare. Nëse arrestimi bazohet në prova të forta, autori vë në pikëpyetje arsyen e shpalljes së masës kur e dinin se ajo nuk ishte në Shqipëri; sipas tij, ajo ose duhej arrestuar përpara nisjes, ose duhej pritur kthimi. Autorja spekulon se njoftimi i marrë ndërkohë mund të reflektojë një fakt emergjent të zbuluar brenda 24-48 orëve të fundit; në mungesë të këtij fakti, kërkohen shpjegime pse u ndërmor masa.
Dyshimi i dytë lidhet me seancën e vlerësimit të masës së arrestit për Ergys Agasin: frika se Gjykata e Posaçme Kundër Korrupsionit mund ta vendoste në arrest shtëpie mund të ketë nxitur SPAK-un në një lëvizje represive ku edhe kryetarja e SHISH-it u përfshi. Nëse arrestimi i Hysenit është orkestuar për nevoja operative të SPAK-ut dhe jo për urgjencë të vërtetë, atëherë bëhet tepërim dhe politizim i hetimit.
Autori pranon se goditja ndaj ndikimit të grupit të Agasit në administratë është pozitiv dhe duhet përshëndetur, por paralajmëron se fillimi i politikës me dosjet mund të shkatërrojë procesin. Ai thekson se në rrethin e ndikimit të paligjshëm të Agasit përfshihen edhe drejtues të administratës, prokurorë e gjykatës, dhe se nën presion të dosjes, prokurorët kanë imponuar afate të shpejta vendimesh gjykatash. Përfundimisht, arrestimi me ngut i Vlora Hysenit duhet të justifikohet me një fakt të rëndë dhe të ngutshëm, ose të sqarohet pse nuk u arrestua më parë ose kur do të kthehej; në të kundërt mund të krijojë përshtypjen e një politikë penale të motivuar politikisht kundër drejtësisë.
