Tre çështje të ndara në dukje — një aeroport, një rrugë dhe kontrata shumëvjeçare — lidhen nga e njëjta problematikë: mënyra si merren vendime në emër të publikut dhe kush mban faturën kur ato dështojnë. Aeroporti i Vlorës, i promovuar si projekt strategjik për zhvillim dhe turizëm, ka përfunduar në arbitrazh, dhe debati përqendrohet jo vetëm tek konfliktet ligjore midis palëve, por edhe tek vlerësimi i rrezikut që i mbetet shtetit kur nënshkruhen kontrata të tilla.
Në diskutimin në studion e Top Story u trajtua kredi e marrë në Luksemburg nga Pacolli nga një fond investimesh me rreth të mbyllur, për të cilin nuk dihet kush qëndron mbrapa parave. Sipas pjesëmarrësve, nuk u bënë asetet garanci pasi aeroporti konsiderohet pronë e popullit, ndërsa u dha vetëm kontroll menaxherial. Kreditë u përmenden si arsye pse gjykata vendosi nxjerrjen e Pacollit jashtë dhe ngrirjen e kuotave, ndërsa Gjykata e Lartë ka thënë se ai duhet të mbajë statusin e aksionerit maxhoritar me 51%. Kontrata e shitjes së 47% të aksioneve mbetet në fuqi. U theksua se kreditë u morën pa dijeninë e ortakut të minorancës, duke futur koncesionarin në borxh pa informuar atë.
Pjesëmarrësit ngritën çështje sigurie kombëtare dhe transparence: u përmend prania e një partneri turk që, sipas tyre, ka qenë fiktiv dhe shërbeu vetëm për dokumentacionin; për këtë u diskutua përgjegjësia e Ministrisë së Infrastrukturës dhe miratimi i daljes së turqve, çka sipas tyre ishte shkelje. U tha se aksionet u transferuan shpejt te një entitet me 2% dhe se veprimet favorizuan individë të caktuar, çka mund të shkojë në arbitrazh kundër qeverisë.
Në diskutim u përmendën edhe elemente që cilësohen si vepra penale lidhur me përpilimin fiktiv të dokumenteve. Përfundimi i debatit ishte paralajmërim për kosto të mundshme në dëm të shtetasve shqiptarë, ndërsa shprehej shpresa për zgjatje të afateve dhe për të ardhmen e aeroportit.
