Lamine Yamal rrëfen vështirësitë e mungesës së privatësisë dhe “anën e errët” të famës gjatë një interviste me Jorge Valdano, duke përshkruar pengesat që kjo i krijon në jetën e përditshme. Sulmuesi i Barcelonës thekson se fama i mohon mundësinë për të kryer me qetësi edhe veprime të thjeshta, duke evidentuar kontrastin mes perceptimit publik dhe realitetit të tij personal.
Yamal, 19 vjeçar, tregon se shpesh kur del në rrugët e Barcelonës për të bërë p.sh. blerje veshjesh, njerëzit i shprehin dëshirën të ishin në vend të tij, duke menduar se ai mund të blejë gjithçka pa problem. Ai përbën këtë pritshmëri me realitetin e tij: “Më ndodh shpesh kur dal në rrugët e Barcelonës, ndoshta për të blerë veshje dhe njerëzit që më thonë: dua të jem në vend të Lamine dhe të mund të blej gjithçka dua; por për mua është krejtësisht e kundërta.” Këto fjalë nënvizojnë ndjesinë se imazhi publik nuk përputhet me përvojën personale të privatësisë së kufizuar.
Futbollisti shprehu dëshirën për një rutinë më të thjeshtë dhe pa vëmendjen e vazhdueshme të mediave e të publikun: “Do të doja të isha në vendin tuaj, të mund të haja diçka në qetësi në rrugë, apo thjesht të hyj në mes njerëzve pa tërhequr shumë vëmendjen.” Kërkesa për normalitet pasqyron një pritshmëri të largët për të jetuar pa reflekset e kamerave dhe interesin konstant që sjell fama.
Intervista thekson se, përtej lavdërimeve dhe admirimit publik, përjetimi i famës ka pasoja konkrete në lirinë dhe privatësinë e individit. Lamine Yamal përshkruan shqetësimet e tij për mënyrën se si vëmendja publike ndërhyn në veprimet e përditshme dhe në mundësinë për të jetuar momente të thjeshta pa ndërhyrjet e jashtme. (Top Channel)
