Mesnatën mes së premtes dhe të shtunës u njoftua vdekja e Sandro Mazzolës në moshën 83 vjeçare. Klubi zikaltër, me në krye presidentin Giuseppe Marotta, publikoi një mesazh ngushëllimi, duke përshkruar humbjen si të madhe për botën e futbollit dhe për Interin.
Në deklaratën e gjatë në faqen zyrtare, Interi thekson se “dëshira për të kujtuar ndërthuret me një ndjenjë ndrojtjeje”, duke vështirësuar gjetjen e fjalëve për të përshkruar një figurë që “ka shkruar historinë në mënyrë të pashlyeshme dhe të paprecedentë”. Klubi përshkruan Mazzolën si pjesë të pandashme të Interit, që iu bashkua skuadrës si fëmijë dhe mbeti me të për gjithë karrierën. Fillimi i lidhjes së tij me klubin lidhet edhe me humbjen e babait të tij, Valentino, në tragjedinë e Superga; si fëmijë 8 vjeç ai veshi fanellën e Interit.
Mesazhi përmend “një ndjenjë dedikimi dhe një mirënjohje totale ndaj Interit” që u shfaq përmes lojës së tij: manovra pafund, gola dhe momente të mrekullueshme. Në listën e arritjeve përmenden katër tituj në Serie A, dy Kupa Kampionesh dhe dy Kupa Interkontinentale. Individuat po ashtu titujt personalë: golashënuesi më i mirë i Serie A me 17 gola në 1965 dhe më i miri në Kupën e Kampioneve me 7 gola në 1964, si dhe vendi i dytë në renditjen për Topin e Artë të 1971 pas Johan Cruyff. Interi i përshkruan epokën si “Interi i madh i Angelo Morattit, i Helenio Herreras, i Sarti, Burgnich, Facchettit”.
Mazzola përshkruhet si lojtar që operonte mes mesit të fushës dhe sulmit, i aftë të dizenjonte trajektore dhe të shënonte gola vendimtarë, veçanërisht në ndeshjet evropiane dhe në stadiumin Meazza. Klubi e kujton për “gola me peshë dhe të paharrueshëm”.
Mesazhet ngushëlluese u përcollën edhe në rrjetet sociale të Interit. Në një postim në X u shkrua se ka ata që hyjnë në histori dhe ata që bëhen vetë historia e Interit; Mazzola u përshkrua si “nga një djalosh zikaltër, në simbol të përjetshëm”, një figurë që “fitonte, emociononte dhe përcillte dashurinë për këto ngjyra” dhe që dëshironte të kujtohej si “një njeri i mirë, që luan gjithnjë edhe kur duket e pamundur”. Top Channel.
