Ish-Presidenti Rexhep Meidani reagoi pas vendimit të Hagës që dënoi me 81 vite burg katër liderët e UÇK-së. Meidani vuri në dukje se asnjë gjyqtar i trupit gjykues nuk i përket Kosovës dhe se seanca nuk u mbajt në tokën e saj, prandaj aktgjykimi, megjithë ngarkesën emblematike me emrin e popullit të Kosovës, nuk përfaqëson sipas tij vullnetin e këtij populli. Ai theksoi se aktgjykimi është në shkallën e parë dhe se procesi vazhdon, por kërkoi që drejtësia e munguar të jepet në mënyrë që të përfaqësojë popullin e Kosovës, jo ta zhgënjejë atë.
Meidani rikujtoi periudhën kur ishte President gjatë luftës së Kosovës, duke përmendur hapjen e kufijve nga Shqipëria dhe përpjekjet e popullit shqiptar për të ndihmuar të dëbuarit nga dhuna dhe përndjekjet e regjimit të Millosheviçit. Ai tha se si pedagog në Universitetin e Prishtinës ndjeu represionin që nga viti 1981 dhe më vonë, dhe përjetoi nga afër egërsinë e represionit që u kthye në nivele që ai i përshkroi si skajshëm gjenocidale.
Ai nënvizoi se konteksti historik nuk duhet të diskutohet: Kosova dhe populli i saj ishin viktimë e dhunës së shtetit serb dhe jo palë e barabartë me agresorin. Meidani shtoi se përgjegjësia individuale, nëse ekziston, nuk mund të relativizojë këtë fakt apo të vërë në dyshim lirinë dhe pavarësinë që Kosova fitoi me çmimin e jetëve njerëzore, sidomos të rinjve.
Ish-presidenti mbrojti rolin historik të Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit, duke thënë se asnjë vendim gjyqësor nuk mund t’u heqë vendin që zënë në historinë kombëtare. Ai i përshkroi ata si burra dhe udhëheqës të guximshëm në një kohë kur liria e Kosovës ishte ende ideal i pasigurt. Meidani shprehu ngushëllim dhe solidaritet me katër të dënuarit dhe familjet e tyre, që prej gati gjashtë vitesh mbajnë peshën e procesit, dhe bëri thirrje që dënimet të kundërshtohen me çdo mjet ligjor. Ai po ashtu kërkoi që Kuvendi i Kosovës të vendosë se gjykata në formën e saj aktuale nuk meriton të flasë në emër të një populli që nuk e njeh si të vetin.
