Pamjet e publikuara pas seancës gjyqësore rikthyen vëmendjen te rënia e Raheem Sterling. Në to shihet ish-lojtari i Anglisë dhe i Manchester City-t në momentet pas arrestimit, me bombola oksidi azoti pranë vetes, ndërsa pamjet nga kamera e makinës tregojnë Lamborghini-n e tij duke lëvizur në mënyrë të rrezikshme midis korsive para aksidentit.
Ngjarja ndodhi më 28 maj ndërsa Sterling po udhëtonte në M25 dhe M3. Dëshmitarët thanë se e kishin parë duke thithur oksid azoti nga një tullumbace teksa ishte në timon; një prej tyre telefonoi policinë për shkak të frikës se dikush mund të humbte jetën. Më pas ai humbi kontrollin dhe u përplas, por nuk pati të plagosur.
Në gjykatë, 31-vjeçari u deklarua fajtor për drejtim të rrezikshëm, posedim të oksidit të azotit për përdorim të paligjshëm dhe mosdhënie të një mostre. Gjatë ndalimit, Sterling i tha punonjësve se kishte “një problem” me oksidin e azotit. Dënimi do të përcaktohet më 25 nëntor, ndërsa gjykata i ka hequr përkohësisht të drejtën për të drejtuar automjetin.
Përtej veprës penale dhe pamjeve, rasti shfaqet si pjesë e një historie më të gjerë personale dhe profesionale. Sterling nuk është vetëm një futbollist që kryen një shkelje të rëndë; pak vite më parë ai ishte një nga emrat kryesorë të futbollit anglez, fitoi trofe me Manchester City-n dhe luajti me Anglinë në Kupën e Botës. Aktualisht është pa klub, pas largimit nga Feyenoord, dhe vitet e fundit kanë qenë të vështira për karrierën e tij. Në periudhën te Chelsea ai qëndroi jashtë planeve të skuadrës dhe u detyrua të punonte me trajner personal për të ruajtur formën.
Gazetari nënvizon se asgjë nga kjo nuk e justifikon rrezikimin e jetës së të tjerëve dhe se sjellja duhet të ketë pasoja. Por artikulli ngrin edhe pyetjen nëse ndëshkimi mjafton: kur një futbollist pranon se ka një problem me një substancë dhe po përjeton rënie profesionale, mund të jetë e nevojshme të shihet edhe mundësia e ndihmës profesionale përpara se rënia të thellohet.
